ഒരു മഞ്ഞിൻ കണം

മുറിച്ചു നൽകലാണ് ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൻ്റെ ഹൃദയം. അതുകൊണ്ടാണ് കുരിശും കുർബാനയും സ്നേഹവും ഒന്നാകുന്നത്. മുറിയലും മുറിച്ചുനൽകലും പലയിടത്തുമുണ്ട്. അതിനുമുമ്പിൽ ദൈവത്തിന് കൃതജ്ഞതയുടെ സ്തോത്രംപാടൽ കൂടിയാകുമ്പോൾ അത് വിശുദ്ധമായ കുർബാനയാകും. ഏതൊരു സ്‌നേഹത്തിലും നല്കൽ ഉണ്ട്. ഏതൊരു നൽകലിലും രക്തത്തിൻ്റെ ഉപ്പ് പടരുമ്പോൾ, മരണത്തിൻ്റെ ചാഞ്ഞൊരുനിഴൽ വീഴുമ്പോൾ, അവിടെ കുർബാന ഉണ്ടാകുന്നു. പണമുള്ളവർ തങ്ങളുടെ സമ്പത്തിൽനിന്ന് നല്ലൊരു തുക പള്ളിക്ക് കാഴ്ച നൽകുമ്പോൾ അവിടെ മരണത്തിന്റെ നിഴൽ ഇല്ല. ഒന്നുമില

ഇരുപത്തഞ്ചാണ്ടുകൾ! 9/11 എന്ന ഭീകരാക്രമണം കഴിഞ്ഞിട്ട്. ലോകം അതിൻ്റെ പേരിൽ എത്ര മാറി! യാത്രാ രീതികൾ എത്ര മാറി! സർക്കാരുകൾ എത്ര വലത്തോട്ട് മാറി! പല ഭരണകൂടങ്ങളും, ചില ഭരണാധികാരികൾ പോലും 9/11 ൻ്റെ വിദൂരമായ ഫാൾ ഔട്ടുകളാണ്. തിന്മകൊണ്ട് തിന്മയേ ഉണ്ടാകൂ. തിന്മകൊണ്ട് നന്മയുല്പാദിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. അങ്ങനെ നാമാരും കരുതിയിട്ടുമില്ല. തിന്മയെ നന്മക്കായി പരിണമിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ ദൈവം മാത്രമാണ്. അത് കഴിയുന്നതാവട്ടെ, തിന്മയുപേക്ഷിച്ച് നന്മയെ പുൽകാൻ മനുഷ്യരെ മാനസാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെയുമാ

ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ ആദ്യദിനങ്ങളിൽത്തന്നെയായി പൗലോസ് ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നുണ്ട്: 'നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അസൂയയും തർക്കവും വിഭാഗീയതയും നിലനിൽക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ജഡിക മനുഷ്യർ തന്നെയാണ്. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ തീരെ വളർന്നിട്ടില്ല.' എല്ലാം ഒന്നാണെന്നു പറയുകയും ഒന്നാവാൻ യാതൊന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുകയും, പരസ്പരം അകന്നുമാറാൻ എപ്പോഴും കോപ്പുകൂട്ടുകയും ചെയ്യുന്ന കാപട്യം പൗലോസിന് തീരേ രുചിക്കില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അയാളുടെ വാക്കുകൾക്ക് അത്രയും മൂർച്ച. നാമെല്ലാം ഒന്നല്ല. എന്നാൽ, ബോധപൂർവ്വം നമുക്ക് ഒന്നാവാം. ഏകീഭാവ

ഒരു പൊടിമീൻപോലും വലയിൽ കുടുങ്ങാതെപോയ ആ രാത്രി ഒരു ആകസ്‌മികതയായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? ആ പ്രഭാതത്തിൽ ആ തടാകക്കരയിൽ അയാൾ അവിടെത്തന്നെ വന്നതും ഒരു ആകസ്മികത യായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? രാവിലെത്തന്നെ അത്രയും ജനം അവിടെ വന്നുചേർന്നതും ഒരു യാദൃച്ഛികതയായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? രണ്ടു തോണികൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഭഗ്നാശരായ മീൻപിടുത്തക്കാർ രണ്ടിലും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, അവൻ ശിമയോൻ്റെ തോണിയിലേക്ക് കയറിയതും യാദൃച്‌ഛികതയായിരുന്നോ? ഒന്നും അല്ല കേട്ടോ. വൃഥാധ്വാനത്തിൻ്റെ ഈ

ഞങ്ങളോടൊപ്പം കുറച്ചുകാലത്തേക്ക് ഒരു സഹോദരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. "നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ട് ഒരു ശിശുവിൻ്റെ ഹൃദയം സ്വന്തമാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ല" എന്ന രീതിയിലാണ് മത്തായി 18:3 ൻ്റെ ഇംഗ്ലീഷിലുളള പരിഭാഷ വരുന്നത്. എത്ര ശ്രമിച്ചാലും അദ്ദേഹത്തിന് ഈ വചനം മനസ്സിലാക്കിയെടുക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഈ വചനം കേൾക്കുമ്പോഴേക്കും 'ഒരു കുട്ടിയുടെ നെഞ്ച് തുരന്ന് ഹൃദയം എടുക്കുക' എന്ന രീതിയിലുള്ള അർത്ഥം മാത്രമേ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് വരുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഞാൻ മനസ്സ

ജീവിതവൃത്തിക്ക് നീ തെരഞ്ഞെടുത്ത പാപവഴിയുടെ ഫലം നിൻ്റെ ഭാര്യയും കുട്ടികളും പങ്കിട്ടെടുക്കുമോ എന്ന് വനത്തിൽ വച്ച് തന്നെ കൊള്ളയടിക്കാൻ തുടങ്ങിയ രത്നാകരനോട് നാരദ മഹർഷി ചോദിച്ചത്രേ! അങ്ങനെയൊരുവശം അപ്പോഴാണ് അങ്ങേരുടെ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നത്. വീട്ടിൽ ചെന്ന് അയാൾ ഭാര്യയോടും മക്കളോടും അക്കാര്യം ചോദിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് പണവും ഭക്ഷണവും ഭർത്താവും പിതാവുമായ അയാൾ നല്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അയാൾ ചെയ്യുന്ന പാപത്തിന്റെ ഫലം അയാൾതന്നെ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും എന്ന് അവർ അയാൾക്ക് വ്യക്തത നൽകിയത്രേ! അവിടെയാണ് വാല്മ

എല്ലാവരും വിശുദ്ധിയിലേക്കാണ് വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന ഉൾക്കാഴ്ച വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം മുന്നോട്ടുവക്കുന്ന ഒന്നാണ്. എന്നാൽ, ആരാണ് വിശുദ്ധർ എന്നും എന്താണ് വിശുദ്ധി എന്നുമുള്ള ഉൾക്കാഴ്ചയ്ക്ക് ഒട്ടൊരു കാലത്തേക്ക് മങ്ങലേൽക്കുകയും വിശദീകരണങ്ങൾ വേണ്ടത്ര വ്യക്തതയില്ലാതെ പോവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇന്നയിന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ഇന്നയിന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് വിശുദ്ധിയായി ഒട്ടൊരു കാലത്തേക്ക് പരിഗണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അത് വളരെ നൈയ്യാമികമായ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടായിരുന്നു. അതിന്

പുതിയനിയമത്തിലെ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് അത്ഭുതം തോന്നാതെവയ്യ. തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന, തിരസ്കൃതനാകുന്ന, ദുർബലനായ, പിടിക്കപ്പെടുന്ന, ഭേദ്യംചെയ്യപ്പെടുന്ന, മർദ്ദനമേൽക്കുന്ന, നിന്ദിക്കപ്പെടുന്ന, പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന, കൊല്ലപ്പെടുന്ന, യാതൊരു വെല്ലുവിളിയും ഏറ്റെടുക്കാൻ പ്രാപ്തിയില്ലാത്ത, നിസ്സാരനായ ഒരു ദൈവം! അവന് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് അവന്റെ വാക്കുകൾ മാത്രമായിരുന്നു. ഒരു പഴയ ഇംഗ്ലീഷ് ഗാനം പാടുന്നത് പോലെ, "It's only words and words are all I have To take your heart away" (എന്റെ കൈവശം വാക്കു

വഴിതെറ്റിപ്പോയി എന്ന് കരുതിയ ഒരു മകനുവേണ്ടി അയാളുടെ അമ്മ പതിറ്റാണ്ടുകളോളം കണ്ണീരോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചുവെന്നും, ദൈവം അവളുടെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടു എന്നും പാരമ്പര്യം പറയുന്നുണ്ട്. മോനിക്ക എന്നായിരുന്നു ആ അമ്മയുടെ പേര്. അഗസ്റ്റിൻ എന്ന് മകന്റെയും. കുറേക്കാലം മുമ്പ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ മാനസാന്തരത്തിനു വേണ്ടി ആഴ്ചകളോളം പ്രാർത്ഥിച്ചത് ഓർമ്മയുണ്ട്. അയാളിൽ മാറ്റമൊന്നും ഉണ്ടായതായി തോന്നിയില്ല! (ഇപ്പോഴും പ്രാർത്ഥിക്കാറുണ്ട്). എന്നുകരുതി, പ്രാർത്ഥന നിഷ്ഫലമായിപ്പോയി എന്നും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. നമ്മളൊക്ക

ഇന്നത്തെ പല ചെറുപ്പക്കാരും ജീവിതത്തിൽ അവർക്ക് കൃത്യമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉള്ളതായി പറയുന്നുണ്ട്. അഞ്ചുവർഷത്തിനകം എട്ടുകോടി ഉണ്ടാക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, അഞ്ചു വർഷത്തിനകം ഇൻസ്റ്റയിൽ നൂറ്-കെ ഫോളോവേഴ്‌സ് വേണം. അല്ലെങ്കിൽ, തൻ്റെ യൂറ്റ്യൂബ് ചാനലിന് അഞ്ചു വർഷം കൊണ്ട് പത്ത്-എം സബ്സ്‌ക്രൈബേഴ്സിനെ സംഘടിപ്പിക്കണം. താൻ ഒരു സംഭവമാകണം. അല്ലെങ്കിൽ, താൻ അഭിനയിക്കുന്ന/സംവിധാനം ചെയ്യുന്ന ചിത്രങ്ങൾ നൂറുകോടി ക്ലബ്ബിൽ ഇടംപിടിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, താൻ ലോകമറിയുന്ന ഒരു സെലബ്രിറ്റിയാകണം. അങ്ങനെ അങ്ങനെ! അല്ലെങ്കിൽ, ആ

ഒരാൾ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ, ഏതെങ്കിലും ഒരു അവസരത്തിൽ, ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ എഴുതുകയോ പറയുകയോ ചെയ്തിട്ടുള്ള വാക്കുകളെയും നിലപാടുകളെയും ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട്, അയാൾ ഇത്തരക്കാരനാണ് എന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവണത ഇന്ന് വർദ്ധമാനമായിട്ടുണ്ട്. ഒരാൾ പൊതുവേ ഏതുതരം നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു പോരുന്നു, ഏതേത് ആദർശങ്ങൾക്കായി നിലകൊള്ളുന്നു, ഏറ്റവും അവസാനം അയാളുടെ നിലപാട് എന്താണ് എന്നതിനെ ആസ്പദമാക്കി വേണം അയാൾ ഏതു തരക്കാരൻ ആണ് എന്ന് ഏകദേശമെങ്കിലും വിലയിരുത്താൻ. എന്നാൽ, അതുപോലും നൂറുശതമാ

യേശുവിനെ ചിലരൊക്കെ "ദാവീദിന്റെ പുത്രാ" എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ആരൊക്കെയാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് നോക്കിയാലോ! ഒന്ന്: ജറീക്കോയുടെ പ്രാന്തപ്രദേശത്തെ ബാർതിമേയസ് എന്ന അന്ധയാചകനാണ് യേശുവിനെ അങ്ങനെ ആദ്യം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതായി കാണുന്നത് (മാർക്ക് 10:47). അയാൾ പലതവണ അങ്ങനെ വിളിച്ചുകരഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് യേശു അയാളെ വിളിപ്പിക്കുന്നത്. രണ്ട്: ഗലീലിയിൽവച്ച് രണ്ട് അന്ധയാചകർ "ദാവീദിന്റെ പുത്രാ" എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ട് കാരുണ്യത്തിനായി യാചിക്കുന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല.

ദൈവം മനുഷ്യരെ "സ്വന്തം ഛായയിലും സാദൃശ്യത്തിലും" സൃഷ്ടിച്ചതിന്റെ കഥയോടെയാണ് ബൈബിൾ ആരംഭിക്കുന്നത്. അവരെ ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ പാർപ്പിക്കുന്നതാണ് പിന്നീടുവരുന്ന ഉപകഥ. ഏദൻ തോട്ടത്തിൽ അവർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകിയിരുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു, അതിൽ കടമയും ഉത്തരവാദിത്തവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടെ അവർ വേണ്ടത്ര ജാഗ്രത പുലർത്തിയില്ല. അതിനാൽ അവർ വഞ്ചിതരാകുകയും അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അത്തരം ഒരു അനുമാനത്തിൽ നിന്നാണ് "ദൈവം മനുഷ്യന് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നത് നിതാന്ത ജാഗ്രത എന്ന വ്യവസ

രാഷ്ട്രീയത്തിനും മതത്തിനും എന്താണ് പൊതുവായിട്ടുള്ളത്?രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളും മതങ്ങളും തമ്മിൽ ഒരു കാര്യത്തിൽ വളരെ സാധർമ്മ്യമുണ്ട്. ലോകം എങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന; ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങളെ നിർവചിക്കുന്ന; അനുയായികളുടെ പെരുമാറ്റത്തിന് ദിശാബോധം നല്കുന്ന; കുറേ വിശ്വാസങ്ങളുടേതായ ഒരു സമ്പൂർണ്ണചട്ടക്കൂട് അവരണ്ടും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. രണ്ട് സംവിധാനങ്ങളും അനുയായികളിൽനിന്ന് വ്യക്തിപരമായ പ്രതിബദ്ധത ആവശ്യപ്പെടുന്നു. രണ്ടും ഒരു പൊതുസ്വത്വത്തിന് കീഴിൽ ആളുകളെ ഒന

രണ്ടുനാൾ മുമ്പ് ഏലിയായെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരുന്നു. ദൈവത്തിൻ്റെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം ഏലീഷായെ തൻ്റെ പിൻഗാമിയായി വിളിക്കുകയും പരിശീലനം നൽകുകയും ചെയ്തു. ഏലിയാ എടുക്കപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് ഏലീഷാ അദ്ദേഹത്തോട് ഒരു വരം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഏലിയായുടെ ഇരട്ടി ചൈതന്യമാണ് ഏലീഷാ ആവശ്യപ്പെട്ടത്. താപസൻ്റേതായ രോമം കൊണ്ടുള്ള ഉടുപ്പും തോൽവാറും ആയിരുന്നു തിഷ്ബ്യനായ ഏലിയായുടെ വസ്ത്രം. മരുഭൂമികളിലും വിജനതകളിലും ആയിരുന്നു മിക്കവാറും വാസം. രാഷ്ട്രീയമായ വിഗ്രഹാരാധനക്കും രാജാവിൻ്റെ അനീതികൾക്കും എതിരേയാണ്

ദൈവാന്വേഷണം ആരംഭിക്കുന്നത് ദൈവവിളിയിൽ നിന്നാണ്. ദൈവവിളി നമ്മിൽ വിശ്വാസം പകരും. ആ ആദിമ വിശ്വാസം നമ്മെ കുറേദൂരം മുന്നോട്ടു നടത്തും. കാര്യകാരണ ബന്ധത്തിൻ്റെ ഉറപ്പുള്ള ഭൂമിയിലായിരിക്കില്ല അപ്പോൾ നമ്മുടെ സഞ്ചാരം. കുഴഞ്ഞുമറിച്ചിൽ നമ്മുടെ ലോകത്തിന്റെയും നമ്മുടെ അവസ്ഥയുടെയും അവിഭാജ്യതയാണ്. പക്ഷേ, ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ചുറ്റുപാടുമുള്ള കുഴഞ്ഞുമറിച്ചിലും നമ്മിലെ യുക്തിചിന്തയും കാര്യങ്ങളുടെ ഉറപ്പില്ലായ്മയും നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ പിടിച്ചുകുലുക്കുകതന്നെ ചെയ്യും. അപ്പോൾ യാതൊരു പിടിവള്ളിയുമില്ലാതെ നാം.

ഭയാനകവും അഗ്രാഹ്യവും ആയ പ്രപഞ്ച യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾക്ക് മുമ്പിൽ സ്വന്തം നിസ്സാരത വെളിപ്പെടുമ്പോൾ മനുഷ്യർക്കുണ്ടാകുന്ന അനുഭവത്തിൽനിന്ന് ഉടലെടുത്തവയാണ് മനുഷ്യരുടെ ആദിമകാല മതാനുഭവങ്ങൾ ഒക്കെയും എന്നാണ് മതമീമാംസകർ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. മോശക്ക് ആദ്യം ദൈവം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് കത്തിയെരിയുന്ന മുൾച്ചെടിയുടെ രൂപത്തിലായിരുന്നു. പിന്നീട് സീനായ് മലയെയാകമാനം പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കുകയും, മിന്നൽപ്പിണറുകളുടെയും ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെയും അകമ്പടി വാദ്യങ്ങളോടെയുമാണ് ദൈവം തന്നെത്തന്നെ കാട്ടുന്നത്. എന്നാൽ പഴയ നിയമത

യേസൂസ് എന്ന് ഗ്രീക്കിലും യേശു എന്ന് മലയാളത്തിലും ജീസസ് എന്ന് ഇംഗ്ലീഷിലും മൊഴിമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള 'യേഷുവാ' എന്ന നാമത്തിൻ്റെ അർത്ഥം 'യാഹ്‌വേഹ് രക്ഷിക്കുന്നു' എന്നാണ്. തൻ്റെ ഗുരു വെള്ളത്തിനുമീതേ നടക്കുന്നതുകണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കൊതികൊണ്ട പത്രോസ് യേശുവിനോട് ചോദിക്കുന്നു: 'ഞാൻ വെള്ളത്തിനുമേലേ നിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ കല്പിക്കണമേ'. "വരൂ" എന്ന് മറുപടി. തോണിയിൽ നിന്നിറങ്ങി പത്രോസ് " ഞാൻ ആകുന്നു" എന്ന് പറഞ്ഞവൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അലറുന്ന കാറ്റിനെ കണ്ട് ഭയന്നപ്പോൾ അവൻ മുങ്ങാൻ

തന്റെയോ മറ്റൊരാളുടെയോ ശരീരത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന രൂപാന്തരീകരണത്തിന്റെ മൂന്ന് സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് യേശു തൻ്റെ മൂന്ന് ശിഷ്യരെ മാത്രം കൂടെകൂട്ടുന്നതായി സമാന്തര സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഉള്ളത്. ജായ്റൂസിൻ്റെ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന മകളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോഴാണ് ആദ്യം യേശു പത്രോസ്, യാക്കോബ്, യോഹന്നാൻ എന്നീ മൂന്ന് ശിഷ്യരെ മാത്രം തന്നോടൊപ്പം അകത്ത് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. അവിടെ അവർ നോക്കിനിൽക്കേ മരിച്ച പെൺകുഞ്ഞിന്റെ ശരീരം ജീവനുള്ളതായി കൺതുറന്നുവന്നു. യേശുവിൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സവിശേഷതയാർന്ന മുഹൂർത്തങ്ങളില

Laborare est Orare (1862) By John Rogers Herbert - ഒരു സന്ന്യാസിക്ക് ആധുനിക നാഗരികതയുമായി എന്ത് ബന്ധമാണുള്ളത്? ഒരുപാടുണ്ട്. പൊതുവർഷം 480-ലാണ് ബെനഡിക്റ്റ് ജനിക്കുന്നത്. 547-ൽ മരിച്ചു. അതെ. ഞാൻ പറയുന്നത് നുർസിയയിലെ വിശുദ്ധ ബെനഡിക്റ്റിനെക്കുറിച്ചാണ്. പാശ്ചാത്യ ആശ്രമ സന്ന്യാസത്തിന്റെ പിതാവ് എന്നുകൂടി അറിയപ്പെടുന്ന വി. ബെനഡിക്റ്റ്, ആശ്രമവാസികളായ സന്ന്യാസികൾക്കായി ഒരു നിയമാവലി എഴുതിയ ആളായിരുന്നു. ബെനഡിക്റ്റൈൻ ജീവിതം നയിക്കാനായി നിരവധി പേർ മൂന്നോട്ടുവന്നു. അങ്ങനെ യൂറോപ്പിന്റെ പല