" നിങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ ഉപ്പാകുന്നു. " എന്ന് ശിഷ്യരോട് പറയുന്നുണ്ട് യേശു. " നിങ്ങൾ ലോകത്തിൻ്റെ പ്രകാശമാകുന്നു." എന്നും പറയുന്നുണ്ട് അവൻ. ഭൂമിയും ഉപ്പും തമ്മിൽ എന്ത്? 'നീല ഗോലി' (blue marble) എന്ന് പറയാറുണ്ട് ഭൂമിയെക്കുറിച്ച്. ഭൂമിയെ നീല ഗോലിയാക്കുന്നത് നാലുപാടും അതിനെ പൊതിയുന്ന സമുദ്രമാണ്. ഭൂമിയുടെ 71% -ഉം സമുദ്രമാണ്. അതായത് കരഭൂമി അതിൻ്റെ 26% ഒക്കെയേ വരൂ എന്നർത്ഥം. ചുരുക്കത്തിൽ കരഭൂമിയല്ല, കടൽഭൂമിയാണ് നമ്മുടേത്. ഭൂമിയെ പൊതിയുന്ന സമുദ്രത്തിലെമ്പാടും ഉപ്പാണ്. ഭൂമിയുടെ ഉദരത്തിൽ തിള

ചരിത്രം ശക്തിയാണ്. ചരിത്രമുള്ളവർക്ക് എപ്പോഴും മേൽക്കൈ ഉണ്ടായിരിക്കും. ഭൂതമുള്ളവരുടേതാവും വർത്തമാനവും ഭാവിയും. അതുകൊണ്ടാണ് കാലാകാലങ്ങളായി ആധിപത്യ സമൂഹങ്ങൾ തങ്ങൾക്കനുകൂലമായ ചരിത്ര നിർമ്മിതികൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ചരിത്രം ഇക്കാലമത്രയും സ്വാധീനമുള്ളവരുടേതായിരുന്നു. എന്നാൽ കാലം മാറുകയാണ്. കാലാകാലങ്ങളായി ചരിത്രത്തിൽനിന്ന് സംഘാതമായി മായിച്ചുകളയപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ജനതകളും അവരുടെ അടയാളപ്പെടുത്തലുകളും 'ചരിത്രം' എന്ന ഒരൊറ്റ മേഖലയിൽ മാത്രം അന്വേഷിച്ചാൽ ഇനി തെളിഞ്ഞുവന്നു എന്ന് വരില്

ഇക്കാലത്ത് നമ്മൾ ബിബ്ലിക്കൽ നാടുകൾ സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെയോ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകളുടെയോ സ്വാധീനത്തിലിരിക്കുന്നതായി എന്തുമാത്രം സ്മാരകയിടങ്ങളാണ്! യേശു അഷ്ടഭാഗ്യങ്ങൾ പ്രസംഗിച്ചയിടം, അപ്പം വർദ്ധിപ്പിച്ചയിടം, യേശു കരഞ്ഞയിടം, ജനിച്ചയിടം, വളർന്നയിടം, മരിച്ചയിടം, അടക്കപ്പെട്ടതും ഉത്ഥാനം ചെയ്തതുമായ ഇടം, സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്തയിടം, പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് പ്രാതൽ ഒരുക്കിയയിടം, അമ്മ മറിയം ജനിച്ചയിടം, മംഗളവാർത്ത കേട്ടയിടം, മരിച്ചയിടം, അടക്കപ്പെട്ടയിടം, സ്നാപകൻ ജനിച്ചയിടം, സ്നാനം നല്കിയ ഇടം

"നിത്യമാം പ്രകാശമേ നയിക്കുകെന്നെ നീ ചുറ്റിലുമിരുൾപരന്നിടുന്ന വേളയിൽ അന്ധകാരപൂർണ്ണമായ രാത്രിയാണുപോൽ എൻ ഗൃഹത്തിൽ നിന്നുമേറെ ദൂരെയാണു ഞാൻ ..." ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഗാനങ്ങളിലൊന്നാണ്. കർദിനാൾ ന്യൂമാൻ രചിച്ചത്. 'ഏറെ ദൂരേക്ക് എനിക്ക് കാണണമെന്നില്ല, തൊട്ടടുത്ത ഒരു ചുവട് വക്കാൻ മാത്രമുള്ള വെട്ടം തന്നാൽ മതി' എന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വരി എത്രയോ ഹൃദയസ്പർശിയാണ്. ആത്മീയ ജീവിതം നയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം പെട്ടന്ന് റിലേറ്റ് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത്. 1801-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ജനിച്ച് ഒരു ആംഗ്ലിക്കൻ വിശ്വാസിയായ

ദൈവത്തിൻ്റെ അഭീഷ്ടപ്രകാരം മോശ നിർമ്മിച്ച സമാഗമ കൂടാരം എന്ന തുണിക്കൂടാരത്തിന്റെ അതേ മാതൃകയിൽ എന്നാൽ അതിൻ്റെ ഇരട്ടിയോ ഇരട്ടിയിലധികമോ വലിപ്പത്തിൽ ആയിരുന്നു സോളമൻ ദേവതാരുവിൽ നിർമ്മിച്ച ദേവാലയം. കൂടാരത്തിലാവട്ടെ, ദേവാലയത്തിലാവട്ടെ, ഒരേ വസ്തുക്കൾ തന്നെയാണ് വിശുദ്ധ സ്ഥലത്തും (Kodesh) വലിയ വിരിയിട്ട് മറച്ച വിശുദ്ധിയുടെ വിശുദ്ധ സ്ഥലത്തും (Kodesh HaKodeshim) സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. എന്തായിരുന്നു വിശുദ്ധിയുടെ വിശുദ്ധ സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നത്? ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ തിരു സാന്നിധ്യത്തിൻ്റെ (Shekina

വലിയ ആർഭാടങ്ങളും കെട്ടുകാഴ്ചകളും ഇല്ലാതെ ലളിതമായി ജീവിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നവർ. തങ്ങളുടെ തന്നെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ദുഷ്ടതകളാൽ ലോകത്തിനുണ്ടാകുന്ന സഹനങ്ങളോർത്ത് ദുഃഖിക്കുന്നവർ. വിനയവും സൗമ്യതയും സ്വന്തം മുഖമുദ്രകളാക്കിയിട്ടുള്ളവർ. തങ്ങളിലും തങ്ങൾക്കുചുറ്റിലും എല്ലാവിധേനയും നന്മ വിളയുവാനായി ഏറെ ദാഹിക്കുന്നവർ. എല്ലാവരോടും എല്ലാറ്റിനോടും കാരുണ്യത്തോടെ മാത്രം പെരുമാറുന്നവർ. എപ്പോഴും ഹൃദയ നൈർമ്മല്യവും വിശുദ്ധിയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവർ. തങ്ങളിലും ലോകത്തിലും അഹിംസയും ശാന്തിയും വിളയിക്കുന്ന

ദൈവത്തിനായ് സ്ഥിരമായ ഒരു ദേവാലയം നിർമ്മിക്കാൻ ഉദ്യമിച്ച ദാവീദിനെ ദൈവം അതിൽനിന്ന് പിന്തിരിപ്പിച്ചുവെന്നും ദാവീദിൻ്റെ പുത്രനായിരിക്കും തനിക്കായി ആലയം പണിയുക എന്ന് നാഥാൻ പ്രവാചകൻ വഴി ദൈവം അരുൾച്ചെയ്തു എന്നും ഇവിടെ കുറിച്ചിരുന്നു. ദാവീദിൻ്റെ ജഡപ്രകാരമുള്ള പുത്രൻ എന്നു പറഞ്ഞതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പുത്രനായ സോളമൻ ദൈവത്തിനായി ബൃഹത്തായ ദേവാലയം നിർമ്മിച്ചു എന്നും നമുക്കറിയാം. എന്നാൽ, 957 BCE -ൽ സോളമൻ നിർമ്മിച്ച ദേവാലയം 371 വർഷമേ നിലകൊണ്ടുള്ളൂവെന്നും 586 BCE ൽ ബാബിലോണിയൻ സൈന്യം അത് നശിപ്പ

'പന്ത്രണ്ട് ഗോത്രങ്ങൾ' എന്ന് പറയാറുണ്ടെങ്കിലും പന്ത്രണ്ട് താവഴികൾ - ക്ലാനുകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു ഇസ്രയേൽ ജനത. യാക്കോബിന്റെ പന്ത്രണ്ട് മക്കളുടെ പിൻമുറക്കാർ. യാക്കോബിന്റെ അപ്പൂപ്പൻ ആയിരുന്ന അബ്രഹാമിനോട് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ, അവരെ സംരക്ഷിച്ച് വളർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നത് ദൈവമായിരുന്നു. "ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവവും നിങ്ങൾ എൻ്റെ ജനവും" എന്നതായിരുന്നു ദൈവം ഇസ്രായേൽ ജനതയുമായി സീനായ് മലയിൽ വച്ചു നടത്തിയ ഉടമ്പടിയുടെ കാതൽ. എന്നാൽ, അവർ വളർന്നുവലുതായപ്പോൾ ചുറ്റുമുള്ള രാജ്യങ്ങളെ നോക്കാനും അവരെ

യഹൂദ ജനതയുടെ പ്രതീകസങ്കല്പങ്ങളിൽ മത്സ്യത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. ഒരു അമ്മമത്സ്യത്തിന് പിന്നാലെ നൂറുകണക്കിന് കുഞ്ഞുങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാവാം മത്സ്യത്തെ ഉർവ്വരതയുടെ പ്രതീകമായാണ് അവർ സങ്കല്പിച്ചിരുന്നത്. "ദൈവം ഭീമാകാരങ്ങളായ ജലജന്തുക്കളെയും കടലിൽ പറ്റം ചേർന്നു ചരിക്കുന്ന സകലവിധ ജീവികളെയും എല്ലാത്തരം പക്ഷികളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. അവ നല്ലതെന്ന് അവിടന്ന് കണ്ടു. ദൈവം അവയെ ഇങ്ങനെ അനുഗ്രഹിച്ചു. സമൃദ്ധമായി പെരുകി കടലിൽ നിറയുവിൻ..." ഇങ്ങനെയാണ് സൃഷ്ടിയുടെ അഞ്ചാം ദിവസത്തെ ബൈബിൾ വരച്ചി

അപ്പന്മാർ നന്നായിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നേനേ അല്ലേ? തീർച്ചയായും. ആരെക്കുറിച്ചാണ്? നമ്മളെക്കുറിച്ചു തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. ഒരു വശത്ത് ലോകമെമ്പാടും ജെൻ-z തലമുറ കൂടുതൽ സത്യസന്ധരും ഋജുമാനസരും സഹാനുഭൂതിയുള്ളവരുമാണ് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. മറുഭാഗത്ത് ലോകമെമ്പാടും ജനാധിപത്യ സംവിധാനങ്ങൾ തകർച്ചയെ നേരിടുന്നതും പകരം ഏകാധിപതികളും സ്വേച്ഛാധിപതികളും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇപ്പറഞ്ഞ തെരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രക്രിയകളിൽ ജെൻ-z ഇത്തരം വകതിരിവ് കാണിക്കാതിരിക്കുന്നു എന്ന കുറ്റപ്പെടുത്തൽ. ഈ രണ്ട

ആദ്യം മുതലേതന്നെ സാവൂൾ രാജാവിന് ദാവീദ് എന്ന കുമാരനോട് പെരുത്ത അസൂയയാണ്. അയാളുടെ അഹം പെട്ടന്ന് ക്ഷതമേല്ക്കുന്നതു പോലുണ്ട്. ജനങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് തൻ്റെ പ്രജകളായ സ്ത്രീകൾ ദാവീദിനെ ആരാധനാഭാവത്തോടെ കാണുന്നു എന്നതായിരുന്നു മുഖ്യ പ്രശ്നം. സാവൂളിന് ഡിപ്രഷൻ വരുമ്പോൾ ദാവീദ് തുടർച്ചയായി അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി കിന്നരം വായിക്കും. അങ്ങനെയാണ് സാവൂളിൻ്റെ ഡിപ്രഷൻ വിട്ടു പോകാറുള്ളത്. എന്നിട്ടും സാവൂൾ ദാവീദിനെ തറച്ചുകൊല്ലാൻ വേണ്ടി രണ്ടു തവണ അവനുനേർക്ക് കുന്തം എറിഞ്ഞു. രണ്ടു തവണയും ദാവീദ് ഒഴിഞ്ഞുമാറ

ക്രൈസ്തവ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി കോറപ്പെട്ടത് പ്രതീകാത്മക രൂപങ്ങളാണ്. കാറ്റകോംപുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന റോമിലെ ഭൗമാന്തര ഗുഹകളിൽ വിശ്വാസികളെ സംസ്കരിച്ച ഇടങ്ങളിൽ മറ്റാരും തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാനും തങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചറിയാനും വേണ്ടി രഹസ്യമായി ആദിമ ക്രൈസ്തവർ ഒരു മീനിൻ്റെ രേഖാചിത്രം വരച്ചുവച്ചു. ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ "ഇഖ്തിസ്" എന്നാണ് മീനിന് വാക്ക്. ICHTIS എന്നത് ക്രൈസ്തവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം "യേശു-ക്രിസ്തു ദൈവപുത്രനും മാനവ വിമോചകനും" എന്നതിൻ്റെ ചുരുക്കരൂപമായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഒരു മീനിനെ വരച്ചാൽ അവരെ സ

ബൈബിൾ പണ്ഡിതനും പാരീസ് സർവകലാശാലയിലെ ദൈവശാസ്ത്ര ലക്ചററും ആയിരുന്നു സ്റ്റീഫൻ ലാങ്ടൺ (1150- 1228). അദ്ദേഹം പിന്നീട് 1205 -ൽ കാൻഡർബറിയുടെ മെത്രാപോലീത്തയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹമാണ് ആദ്യമായി സുവിശേഷങ്ങളെ അധ്യായങ്ങൾ ആക്കി തിരിച്ചത്. അതിനുമുമ്പുവരെ നിരവധി തുകൽ ചുരുളുകളിൽ എഴുതപ്പെട്ട, വിഭജനങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത പുസ്തകങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു സുവിശേഷങ്ങൾ. ഒരേ ആശയം അല്ലെങ്കിൽ ഒരേ ഭാഗം രണ്ട് അധ്യായങ്ങളിലായി മുറിഞ്ഞ് പോയിട്ടുള്ള സന്ദർഭങ്ങൾ ഒന്നോ രണ്ടോ ഇടങ്ങളിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും ഒറ്റ വാചകം തന്നെ

Stephen Langton (1150-1228) was a biblical scholar and Theology lecturer at the University of Paris. He was later elected to be the Archbishop of Canterbury in 1205. He was the first to divide the Gospels into chapters. Until then, the Gospels had been a set of scrolls without divisions. Although there are one or two instances where the one idea or passage got split into two chapters, I think the only instance where a single verse got split and came to be in two chapters is o

മുമ്പും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും വീണ്ടും എഴുതണം എന്നുതോന്നി. വ്ലോഗേഴ്‌സിൻ്റെയും യൂറ്റ്യൂബേഴ്സിൻ്റെയും എണ്ണം പെരുകുന്നതനുസരിച്ച് "പഴയ ---- നടിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ രൂപം കണ്ടോ" എന്നും മറ്റുമുള്ള വീഡിയോകൾ പലരും അപ്ലോഡ് ചെയ്യുന്നതായി കാണുന്നുണ്ട്. തീർച്ചയായും കൗമാരത്തിലോ യൗവ്വനത്തിലോ ഉണ്ടായിരുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യാസം വന്നിട്ടുണ്ടാകും കുറേ വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ മിക്കവർക്കും. ചിലർ വളരെ വർക്കൗട്ട് ചെയ്തും ജീവിതത്തിൽ കണിശമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ പാലിച്ചും അവരുടെ ആകാരവും മറ്റും കുറെയൊക്കെ.

നമുക്ക് എവിടെയാണ് പിഴച്ചത്? അതോ, ഇത് നമ്മുടെ പിഴ അല്ലെന്നുണ്ടോ? എങ്ങനെയാണ് ചിന്ത ഇത്രയധികം ദൂരേക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ടത്? വീണ്ടും, സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളുടെ കാലത്തെ നമ്മുടെ പ്രതികരണങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. ലോകമെമ്പാടും ജനങ്ങൾ രണ്ടര മണിക്കൂറോളം സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾക്കായി ചെലവാക്കുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത് (സത്യത്തിൽ എൻ്റെ സ്ക്രീൻ ടൈം അതിനെക്കാൾ കൂടുതലാണ്!). സമ്പന്ന രാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ താരതമ്യേന കൂടുതൽ സമയം സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾക്കായി തങ്ങളുടെ സമയം വിനിയോഗിക്കുന്

ബാല്യത്തിലേ എന്ന് പറയാം: നന്നേ ചെറുപ്പത്തിലേ ദൈവത്താൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട കുറച്ചുപേരുണ്ട് ഹെബ്രായ ജനതയുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ. പൂർവ്വപിതാവായ ജോസഫാണ് ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നത്. കൗമാരക്കാരനായിരിക്കുമ്പോഴാണ് ജോസഫിന് സ്വപ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതും തൻ്റെ സഹോദരന്മാരും പിതാവും തനിക്കുമുന്നിൽ കുമ്പിടും എന്നുള്ള അവൻ്റെ സ്വന്തം സ്വപ്ന വ്യാഖ്യാനത്തിൽ അവൻ്റെ സഹോദരന്മാർ അവനെ വെറുക്കുന്നതും. ദൈവം ഇസ്രായേലിനെ ഒരു ജനതയാക്കി വളർത്തുന്നത് ഈ ജോസഫിലൂടെ ആണെന്നുപറയാം. സാമുവേലിന് മൂന്നോ നാലോ വയസ്സുള്ളപ്പോളാ

ബൈബിളിൽ ഉള്ളത് എല്ലാം നാം അപ്പടി അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ സ്വീകരിക്കേണ്ടവയാണോ? അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ എടുക്കേണ്ടവ ആണ് എന്ന് കരുതുന്നവർ ധാരാളമുണ്ട്. ബൈബിളിൽ വളരെ വ്യത്യസ്തമായ നിരവധി ഭാഷാ സാഹിത്യ രൂപങ്ങൾ ഉണ്ട്. കവിത, നിയമം, ചരിത്രം, കടങ്കഥ, സ്തോത്രം, ആഖ്യാനം, പുരാവൃത്തം, പഴഞ്ചൊല്ല്, വിലാപം, ഗീതം, സ്വപ്നം, പ്രവചനം, കഥ, ഉപമ എന്നിങ്ങനെ എന്തെന്ത് സാഹിത്യ രൂപങ്ങളാണ് കൂടിക്കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്നത്! ഓരോന്നും ഓരോരോ രീതിയിലുള്ള വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. പഴയ നിയമത്തിലെ ദൈവസങ്കല്പത്തെക്കുറിച്ച് മാത്

സാറാ ജോസഫിൻ്റെ ഒരു കഥ ഓർമ്മ വരുന്നു - അഴിച്ചിട്ട നീണ്ടുസമൃദ്ധമായ ചുരുളുകളുള്ള കറുത്തമുടി പെണ്ണത്തത്തിൻ്റെ ശക്തിയും കരുത്തും അധികാരവും അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുന്ന ഒരു ബിംബമാവുന്നതായി. അമേരിക്കയിലെ ആദിമജനതയുടെ മധ്യേ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ആൺകുട്ടികളും പെൺകുട്ടികളും ഒരുപോലെ മുടി വളർത്തുകയും അഴിച്ചിട്ട മുടിയുമായി നടക്കുന്നതും കാണുന്നു. ആൺകുട്ടികൾ മൂന്നായി പിന്നിയിടുകയും പെൺകുട്ടികൾ രണ്ടായി പിന്നിയിടുകയുമായിരുന്നു ആചാരം. ഇന്നിപ്പോൾ അത്തരം വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചെറുപ്പത്തിൽ ആൺ

എന്തു രസമാണ് പുതിയ നിയമത്തിലെ സ്വപ്നങ്ങളെയും ദർശനങ്ങളെയും കുറിച്ച് വായിക്കാൻ! ഒരു നാൾ 3 മണിക്ക് കോർണേലിയസ് എന്ന വിജാതീയനായ റോമൻ പടയാളിക്ക് ഒരു ദർശനമുണ്ടാകുന്നു: നീ ജോപ്പോയിലേക്ക് ആളയച്ച് ശിമയോനെ വരുത്തുക! പിറ്റേന്ന് നട്ടുച്ചക്ക് ജോപ്പയിൽ പത്രോസിന് പ്രാർഥനാ വേളയിൽ ദർശനമുണ്ടാകുന്നു: ഒരു വിരിപ്പ് നിറയെ ഭൂമിയിലെ എല്ലാത്തരം നാല്ക്കാലികളും ഇഴജന്തുക്കളും ആകാശപ്പറവകളും. കൊന്നുഭക്ഷിക്കുക. "ഒരിക്കലുമില്ല, കർത്താവേ". മലിനമായതൊന്നും ഇന്നോളം ഭക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. "ദൈവം വിശുദ്ധീകരിച്ചവ മലിനമെന