എന്നെ കവര്ന്നത്
നിന്റെ ഗ്രാമീണതയായിരുന്നു
അറക്കപ്പെടാന് കൊണ്ടുപോകുന്ന
കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ
ഞാന് നിന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു
നമ്മള് നിശബ്ദരായിരുന്നു
കൊലക്കളത്തില്വച്ച്
നീയെനിക്കൊരുമ്മ തന്നു
ഒറ്റുകാരന്റെ അടയാളംപോലെ
ആരാച്ചാരുടെ കൈയില്
എന്റെ ചേതന പിടഞ്ഞുതീര്ന്നപ്പോള്
നീ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു
ഒരു വിധവയെപ്പോലെ
ഒടുവിലെന്നെ മേശപ്പുറത്തു വിളമ്പിയപ്പോള്
എന്റെ ഹൃദയം ദന്തക്ഷതമേല്പിക്കാതെ
വിഴുങ്ങിയതും നീ തന്നെ
അങ്ങനെ
നീ നിന്റെ വാക്കു പാലിച്ചു
സ്നേഹിച്ച് സ്നേഹിച്ച് ഒരുപാടുയര്ത്തി
പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നേരത്ത്
താഴേക്കിടുമെന്ന വാക്ക്...
Related Posts
എ. കെ. അനില്കുമാര്
Jul 4, 2025
1 min read
അടയാളപ്പെടുത്തലുകള്
ഈ ലോകത്ത് നമ്മളിപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ അടയാളപ്പെടുത്തലുകളാണ് ഓരോ സ്വപ്നങ്ങളും. സ്വപ്നം നിഷേധിക്കപ്പെട്ട വഴിത്താരകളിലെ ...
എ. കെ. അനില്കുമാര്
Mar 1, 2025
1 min read
ചരിത്ര പുസ്തകം പഠിപ്പിക്കാത്തത്
ചരിത്ര പുസ്തകം നമ്മെ കുറേയേറെ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അധിനിവേശത്തിന്റെ ചരിത്രം വെട്ടിപ്പിടിക്കലുകളുടെ ചരിത്രം പലായനത്തിന്റെ ചരിത്രം...
ജയപ്രകാശ് എറവ്
Mar 7, 2026
1 min read
വീണ്ടെടുപ്പ്
സ്മൃതിപഥങ്ങളില് വേരുറച്ച ഓര്മതന് പച്ചത്തുരുത്തുകള് പാഴ് തീര്ത്ത് പുനര്ജനി നേടുന്നു. ഓര്മകള്ക്കെന്നും യൗവ്വനമാണെന്നറിയുന്ന വേളയില് ആ...
