top of page

കാണാച്ചരടുകള്‍: The Invisible Threads That Bind Us

Writer: റ്റോമി തോമസ്
റ്റോമി തോമസ്
Nov 10
4 min read

Updated: 9 minutes ago

 Paddington Station London- Photo credit Heatheronhrtravels .com
Paddington Station London- Photo credit Heatheronhrtravels .com

ഓരോ മണിക്കൂറിലും 100 പേര്‍: കാണാച്ചരടുകള്‍ പൊട്ടുമ്പോള്‍ ഒറ്റപ്പെടലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ലോകത്ത് ഓരോ മണിക്കൂറിലും ഏകദേശം 100 പേര്‍ മരിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു കവിഭാവനയല്ല. 2025 ജൂണ്‍ 30-ന് ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ Commission on Social Connection (സാമൂഹികബന്ധങ്ങള്‍ സംബന്ധിച്ച കമ്മിഷന്‍) പുറത്തുവിട്ട കണക്കാണ്. പ്രതിവര്‍ഷം ഏകദേശം 8,71,000 മരണം. ലോകത്ത് ആറില്‍ ഒരാള്‍ ഒറ്റപ്പെടല്‍ അനുഭവിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ ഒരു ചോദ്യം ബാക്കിയാകുന്നു: നമ്മളെ ഒന്നിപ്പിച്ചുനിര്‍ത്തുന്ന ചരട് എവിടെയാണ്?


പാഡിങ്ടണ്‍ സ്റ്റേഷനിലെ ആയിരങ്ങള്‍


ലണ്ടനിലെ പാഡിങ്ടണ്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ ഒരു ദിവസം ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകള്‍ പരസ്പരം തൊടാതെ കടന്നുപോകുന്നു. കെറ്റി മഹുഡിന്‍റെ "Entanglement' എന്ന നോവല്‍ തുടങ്ങുന്നത് ആ തിരക്കില്‍നിന്നാണ്. കണ്ടുമുട്ടാതെപോകുന്ന ഈ മനുഷ്യരെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ചരട് കൂട്ടിക്കെട്ടിയിട്ടുണ്ടോ?


1953ലും 1970ലും 2007ലുമായി നടക്കുന്ന കഥയില്‍ സ്റ്റെല്ലയും ജോണും ചാര്‍ളിയും ബെത്തും തെറ്റായ വഴിത്തിരിവുകളിലൂടെയും തകര്‍ന്ന ബന്ധങ്ങളിലൂടെയും നടക്കുന്നു. ഒടുവില്‍ പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കുശേഷം, വൃദ്ധരായ ചാര്‍ളിയും സ്റ്റെല്ലയും അതേ സ്റ്റേഷനില്‍ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുന്നു. അതൊരു വെറും serendipity (യാദൃച്ഛികമായി കൈവരുന്ന ഭാഗ്യം) ആയി തോന്നില്ല. വര്‍ഷങ്ങളായി ഒരേ emotional frequencyയില്‍ (വൈകാരികതാളം) ജീവിച്ചവരാണ് തങ്ങളെന്ന് അവര്‍ കണ്ണുകളിലൂടെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ ലേഖനം ആ ഒരൊറ്റ ചോദ്യത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള ഒരു മുത്തുമാലയാണ്. ഓരോ മുത്തും സ്വന്തമായി തിളങ്ങും. പക്ഷേ, അവയെ ഒരു മാലയാക്കുന്നത് കാണാത്ത ആ ചരടാണ്.


ബൈബിള്‍ പറയുന്ന ചരട്


ഉല്‍പത്തി 2:18 പറയുന്നു: മനുഷ്യന്‍ ഏകനായിരിക്കുന്നതു നന്നല്ല. ബന്ധങ്ങള്‍ ജീവിതത്തിന്‍റെ അലങ്കാരമല്ല, അടിത്തറയാണെന്നാണ് ഇതിനര്‍ഥം. സഭാപ്രസംഗികൻ. 4:9-12 ഇത് ഒരു ഉപമയിലൂടെ ഉറപ്പിക്കുന്നു: ഒരാള്‍ വീണാല്‍ മറ്റവന്‍ താങ്ങും, മൂന്നു നാരുള്ള ചരട് പെട്ടെന്നു പൊട്ടുകയില്ല. ഒന്ന് ഉലഞ്ഞാല്‍ ആ ഉലച്ചില്‍ ബാക്കിയുള്ളവയിലേക്കും പടരും. 1 കൊരിന്ത്യര്‍ 12ല്‍ പൗലോസ് ഇതേ കാര്യം ശരീരത്തിന്‍റെ ഉപമയില്‍ പറയുന്നു: ഒരവയവം വേദനിച്ചാല്‍ എല്ലാ അവയവങ്ങളും വേദനിക്കും. മനുഷ്യവംശം ഒരൊറ്റ ശരീരമാണെങ്കില്‍, അപരിചിതന്‍ എന്നൊരാള്‍ യഥാര്‍ഥത്തില്‍ ഇല്ല. ഇനിയും പരിചയപ്പെടാത്ത ഒരു ബന്ധു മാത്രമേയുള്ളൂ.


എമ്മാവൂസിലെ വഴിയും സ്റ്റേഷനിലെ കണ്ണുകളും


ലൂക്കോസ് 24-ല്‍, തകര്‍ന്ന മനസ്സോടെ എമ്മാവൂസിലേക്കു നടക്കുന്ന രണ്ടു ശിഷ്യരോടൊപ്പം ഒരു അപരിചിതന്‍ ചേരുന്നു. വഴിയിലുടനീളം അവര്‍ അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. അപ്പം മുറിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ തുറക്കുന്നത്. സ്റ്റേഷനില്‍ ചാര്‍ളിയും സ്റ്റെല്ലയും തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷത്തിനും ഇതേ ഘടനയാണ്. നമ്മോടൊപ്പം നടക്കുന്നവരെ നമ്മള്‍ വൈകിയേ തിരിച്ചറിയൂ. ചിലപ്പോള്‍ ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിയില്ല.


അതുകൊണ്ടാണ് യേശു അപരിചിതര്‍ക്ക് ഇത്ര പ്രാധാന്യം നല്‍കിയത്. 'എന്‍റെ അയല്‍ക്കാരന്‍ ആരാണ്?' എന്ന ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹം നല്‍കിയ മറുപടി ഒരു നിര്‍ദേശമായിരുന്നില്ല, ഒരു കഥയായിരുന്നു. വഴിയില്‍ വീണുകിടന്ന ഒരു അപരിചിതനുവേണ്ടി ഒരാള്‍ എടുത്ത ചെറിയ തീരുമാനം ഒരു ജീവന്‍ രക്ഷിച്ചു. ഏറ്റവും ചെറിയവരില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് ചെയ്തതെല്ലാം തനിക്കു ചെയ്തതാണെന്ന് മത്തായി 25:40-ല്‍ യേശു പറയുന്നു. യോഹന്നാന്‍ 17:21-ലെ 'എല്ലാവരും ഒന്നാകേണ്ടതിന്' എന്ന പ്രാര്‍ഥന ഈ ചരടിന്‍റെ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന രൂപമാണ്.


ഒരു വെള്ളിമെഴുകുതിരിക്കാല്‍ മതി


ഒരു ചെറിയ തീരുമാനത്തിന് ഒരു ജീവിതത്തെ എത്ര മാറ്റാന്‍ കഴിയും? വിക്ടര്‍ ഹ്യൂഗോയുടെ "Les Miserables' ആണ് ഇതിന്‍റെ ഏറ്റവും തിളക്കമുള്ള ഉദാഹരണം. പട്ടിണിക്കാരനായ ജീന്‍ വാല്‍ ജീന്‍ ബിഷപ്പിന്‍റെ വീട്ടില്‍നിന്ന് വെള്ളിപ്പാത്രങ്ങള്‍ മോഷ്ടിച്ചു പിടിക്കപ്പെടുന്നു. ബിഷപ്പ് അയാളെ ശിക്ഷയ്ക്കു വിട്ടുകൊടുക്കുന്നില്ല. പകരം വെള്ളി മെഴുകുതിരിക്കാലുകള്‍കൂടി സമ്മാനിക്കുന്നു. ആ ഒരൊറ്റ പ്രവൃത്തി ഒരു കുറ്റവാളിയെ ജീവകാരുണ്യപ്രവര്‍ത്തകനാക്കി, അയാള്‍ തൊട്ട അനേകം ജീവിതങ്ങളും മാറി. ഇതാണ് കൃപയുടെ ഓളങ്ങള്‍പോലെ(ripple effect of grace) പടരുന്ന പ്രഭാവം.


വിശുദ്ധ കൊച്ചുത്രേസ്യയുടെ 'ചെറിയ വഴി'യും ഇതുതന്നെയാണ് പറയുന്നത്. ലോകത്തെ മാറ്റുന്നത് വലിയ പ്രവൃത്തികളല്ല, വലിയ സ്നേഹത്തോടെ ചെയ്യുന്ന ചെറിയ കാര്യങ്ങളാണ്.


കാലത്തിനപ്പുറം നീളുന്ന ചരടുകള്‍


ഡേവിഡ് മിച്ചലിന്‍റെ Cloud Atlas ഈ ചിന്തയെ നൂറ്റാണ്ടുകളിലേക്കു നീട്ടുന്നു. പരസ്പരം അറിയാത്ത, വ്യത്യസ്ത കാലങ്ങളിലെ ആറു കഥകള്‍ ഒന്നിന്‍റെ നിഴല്‍ മറ്റൊന്നില്‍ വീഴുന്നവിധത്തില്‍ കോര്‍ത്തിരിക്കുന്നു. ഒരാളുടെ ഡയറിക്കുറിപ്പ് അടുത്ത തലമുറയിലെ ഒരാള്‍ വായിക്കുന്നു. ഒരു സംഗീതം മറ്റൊരാളുടെ ഹൃദയത്തില്‍ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു. മനുഷ്യജീവിതം ഒരു ephemeral (ക്ഷണികമായ) തിരമാലപോലെ ഹ്രസ്വമാണ്, പക്ഷേ, അതിന്‍റെ പ്രതിധ്വനി (resonance) കാലത്തിനപ്പുറം നീളും.


The Little Princeല്‍ കുറുക്കന്‍ രാജകുമാരനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു: നീ ഇണക്കിയെടുത്തതിന് നീ എന്നും ഉത്തരവാദിയാണ്. ബന്ധം ഒരു സൗകര്യമല്ല, ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. ഹെസ്സെയുടെ"Siddhartha''യില്‍ നായകന്‍ നദിക്കരയിലിരുന്ന് അനേകം ശബ്ദങ്ങള്‍ ഒരൊറ്റ സംഗീതമായി ചേരുന്നതു കേള്‍ക്കുന്നു. ആ മഹാപ്രവാഹത്തില്‍ നമ്മളാരും ഒറ്റയ്ക്കല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് അയാളുടെ ഏറ്റവും വലിയ enlightenment (ജ്ഞാനോദയം).


നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഒരേ ഉത്തരം. ചിന്തകര്‍ എല്ലാക്കാലത്തും ഇതുതന്നെ പറഞ്ഞു.

* മനുഷ്യന്‍ സ്വഭാവത്താല്‍ ഒരു സാമൂഹികജീവിയാണെന്ന് അരിസ്റ്റോട്ടില്‍.

* 'ഒരാളുടെ മരണം എല്ലാവരെയും ചെറുതാക്കുന്നു, ദേവാലയമണി ആര്‍ക്കുവേണ്ടി മുഴങ്ങുന്നു എന്നു ചോദിക്കേണ്ട, അതു നിനക്കുവേണ്ടിത്തന്നെ,' എന്ന് ജോണ്‍ ഡണ്‍.

* 'ഞങ്ങള്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഉണ്ട്,' എന്ന് ആഫ്രിക്കന്‍ ഉബുണ്ടു.

* ബുദ്ധദര്‍ശനത്തിലെ interdependence (പരസ്പരാശ്രിതത്വം), ഇന്ദ്രന്‍റെ വലയിലെ ഓരോ രത്നവും മറ്റെല്ലാ രത്നങ്ങളെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു എന്ന ഉപമ.

* 1923-ല്‍ മാര്‍ട്ടിന്‍ ബൂബര്‍ - -I and Thouല്‍: 'ഒരാളെ വസ്തുവായല്ല, 'നീ' ആയി കാണുമ്പോഴാണ് യഥാര്‍ഥ ജീവിതം തുടങ്ങുന്നത്.്'

* ലെവിനാസ്: 'അപരന്‍റെ മുഖം നമ്മോട് ഒരു ധാര്‍മിക ഉത്തരവാദിത്വം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.്'

* 1963-ല്‍ ബര്‍മിങ്ഹാം ജയിലില്‍നിന്നെഴുതിയ കത്തില്‍ മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ കിങ് ഇതിനെ"an inescapable network of mutuality' (പരസ്പരബന്ധത്തിന്‍റെ ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത വല) എന്നു വിളിച്ചു.


വിശുദ്ധരുടെ കൈകളിലെ ചരട്


തത്ത്വചിന്തയില്‍നിന്ന് ജീവിതത്തിലേക്കിറങ്ങിയവരാണ് വിശുദ്ധര്‍. ഏറ്റവും വലിയ ദാരിദ്ര്യം ഒറ്റപ്പെടലും ആരും സ്നേഹിക്കാനില്ല എന്ന തോന്നലുമാണെന്ന് മദര്‍ തെരേസ ആവര്‍ത്തിച്ചു. നമ്മുടെ ഹൃദയം ദൈവത്തില്‍ വിശ്രമിക്കുന്നതുവരെ അസ്വസ്ഥമാണെന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന്‍ "Confessions‑'ല്‍ എഴുതി. എല്ലാ ബന്ധങ്ങള്‍ക്കും പിന്നിലുള്ള ആ ഉള്ളിലെ വാഞ്ഛയാണത്.


നമ്മുടെ മണ്ണില്‍, ഓരോ പള്ളിയോടും ചേര്‍ന്ന് ഒരു പള്ളിക്കൂടം എന്ന ആശയം നടപ്പാക്കിയ വിശുദ്ധ ചാവറ കുര്യാക്കോസ് ഏലിയാസ്, അറിവും കാരുണ്യവും എല്ലാവര്‍ക്കും എത്തിച്ച് സമൂഹത്തിലെ അകലങ്ങള്‍ കുറച്ചു. രോഗികളുടെയും നഴ്സുമാരുടെയും മധ്യസ്ഥനായ വിശുദ്ധ കാമില്ലസ് ഡി ലെല്ലിസ് രോഗക്കിടക്കയിലെ ഓരോ മനുഷ്യനിലും ക്രിസ്തുവിനെ കാണാന്‍ ശ്രമിച്ചു.


ഒരു രാത്രിഷിഫ്റ്റില്‍, ഉറക്കം വരാത്ത ഒരു രോഗിയുടെ കൈ ഒരു നിമിഷം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന നഴ്സ് ആ രാത്രിയെ മാത്രമല്ല, ആ കുടുംബത്തിന്‍റെ ഓര്‍മയെത്തന്നെ മാറ്റിയെഴുതുന്നുണ്ടാകും. അത്തരം compassion (കരുണ) ആരും രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല. പക്ഷേ, ലോകം തൂങ്ങിനില്‍ക്കുന്നത് അതിന്‍റെ ചരടിലാണ്. ഇതു കവിതയല്ല, കണക്കാണ്. ഇന്ന് ഈ സത്യം അളക്കാന്‍ കഴിയും.


* WHO റിപ്പോര്‍ട്ട് (2025): ലോകത്ത് ആറില്‍ ഒരാള്‍ ഒറ്റപ്പെടല്‍ അനുഭവിക്കുന്നു. പ്രതിവര്‍ഷം ഏകദേശം 8,71,000 മരണം, മണിക്കൂറില്‍ ഏകദേശം 100.


* യുവാക്കളില്‍: 13-29 വയസ്സുകാരില്‍ 17-21% പേര്‍ ഒറ്റപ്പെടുന്നു. താഴ്ന്ന വരുമാനമുള്ള രാജ്യങ്ങളില്‍ ഇത് ഏകദേശം 24%, ഉയര്‍ന്ന വരുമാനമുള്ള രാജ്യങ്ങളില്‍ ഏകദേശം 11%.


* Harvard Study of Adult Development (പ്രായപൂര്‍ത്തിയായവരുടെ ജീവിതവികാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഹാര്‍വാര്‍ഡ് പഠനം, 1938 മുതല്‍): ഏറ്റവും നല്ല ബന്ധങ്ങളുള്ളവരാണ് പില്‍ക്കാലത്ത് ഏറ്റവും ആരോഗ്യവും സന്തോഷവുമുള്ളവര്‍.


* ഹോള്‍ട്ട്-ലന്‍സ്റ്റാഡ്meta analysis (പല പഠനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു വിശകലനംചെയ്യുന്ന രീതി; 2010, 148 പഠനങ്ങള്‍): ശക്തമായ സാമൂഹികബന്ധങ്ങളുള്ളവര്‍ക്ക് അതിജീവനസാധ്യത ഏകദേശം 50% കൂടുതല്‍.


ഒരു വ്യക്തതകൂടി: ക്വാണ്ടം entanglement (കൂടിപ്പിണയല്‍) ഭൗതികശാസ്ത്രത്തില്‍ യഥാര്‍ഥമാണ്. ഐന്‍സ്റ്റൈന്‍ അതിനെ "spooky action at a distance' (അകലെയിരുന്നുള്ള നിഗൂഢമായ പ്രവര്‍ത്തനം) എന്നു വിളിച്ചു, 2022-ലെ ഭൗതികശാസ്ത്ര നൊബേല്‍ അതു സംബന്ധിച്ച പരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്കായിരുന്നു. പക്ഷേ, അതു മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രീയ തെളിവല്ല, ഒരു ഉപമ മാത്രമാണ്. മനുഷ്യബന്ധത്തിന്‍റെ തെളിവ് ആരോഗ്യ-സാമൂഹിക ഗവേഷണങ്ങളിലാണ്.


ഇന്നു നിങ്ങള്‍ക്കു കെട്ടാവുന്ന ഒരു കെട്ട്


ഒരു നോവലും രണ്ടായിരം വര്‍ഷം പഴക്കമുള്ള സുവിശേഷവും തത്ത്വചിന്തകരും വിശുദ്ധരും ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രവും ഒരേ മാലയിലെ മുത്തുകളാണ്. എല്ലാവരും പറയുന്നത് ഒന്നുതന്നെ: മനുഷ്യന്‍ ബന്ധത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്, ബന്ധമില്ലായ്മ അവനെ രോഗിയാക്കുന്നു. എമ്മാവൂസിലെ ശിഷ്യരെപ്പോലെ നമ്മളും കൂടെനടക്കുന്നവരെ വൈകിയാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. അതുകൊണ്ട്:


* ഇന്ന് ഒരു അപരിചിതനോടു പറയുന്ന ദയയുള്ള ഒരു വാക്ക്,


* ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്കു നല്‍കുന്ന ഒരു ഫോണ്‍ വിളി,


ഇവയെല്ലാം ആ കാണാച്ചരടിലെ ഒരു ചെറിയ കെട്ടാണ്. അത് ആരുടെ ജീവിതത്തെ എത്ര ദൂരം തൊടുമെന്ന് നമുക്ക് അറിയാന്‍ കഴിയില്ല. എന്നാല്‍ ഒന്നുറപ്പാണ്: ഈ വലിയ tapestryയില്‍ (ബന്ധങ്ങള്‍ നെയ്തെടുത്ത വലിയ വിരി) നമ്മള്‍ ആരും ഒറ്റയ്ക്കല്ല.


കാണാച്ചരടുകള്‍: The Invisible Threads That Bind Us

റ്റോമി തോമസ്

അസ്സീസി മാസിക, നവംബർ 2026

bottom of page