പാലായിൽ നിന്നിറങ്ങുന്ന ദീപനാളം വാരികയിൽ (1992 മാർച്ച് 19 ) ഫാ. ജോസഫ് വഴുതനപ്പള്ളിയുടെ "കുരിശു കൾ........ കുരിശുകൾ "എന്ന ലേഖനത്തിൽ താഴെ പറയുന്ന പരാമർശനങ്ങൾ നടത്തിയിരിക്കുന്നതായി കാണുന്നു: "സാർവത്രിക സഭയിൽ കുരിശിനോടുള്ള ഭക്തി സഭയുടെ ആരംഭം മുതൽ തന്നെ നിലവിലിരുന്നു. ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് സഭയ്ക്കു സാതന്ത്ര്യം കിട്ടുന്ന കാലഘട്ടം വരെ ക്രൈസ്തവർ ഈശോ മരിച്ച കുരിശിനെ രക്ഷയുടെ ചിഹ്‌നമായി കരുതുകയും ഭക്ത്യാദരവുകൾ നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നു." "ഈശോയുടെ പീഡാനുഭവത്തിനും കുരിശുമരണത്തിനു

ഒക്ടോബർ ലക്കം അസ്സീസ്സിയിൽ പ്രതികരണത്തിൽ ശ്രീ പി. കെ. മാത്യു ഏറ്റുമാനൂർ, ബഹു. ഔസേപ്പു കത്തനാരുടെ പ്രതികരണത്തിനു മറുപടി എഴുതിയിരിക്കുന്നതു വായിച്ചു. അസ്സലായിരിക്കുന്നു. മിശിഹായുടെ ജനനത്തിനു മുമ്പു കുരിശുണ്ടായിരുന്നു. അത് മനുഷ്യനെ അപഹാസ്യനായി കൊല്ലുന്നതിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു. എന്നാൽ മിശിഹായുടെ കുരിശുമരണത്തോടെ കുരിശ് മഹത്വത്തിൻ്റെ പ്രതീകമായി മാറി. ഇക്കാര്യം എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ വിശ്വാസികളുടെ ഗണമായ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വിശ്വാസ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം പ്രതീകങ

'അസ്സീസി'യിലെ മെയ്, ഒക്ടോബർ ലക്കങ്ങളിൽ ശ്രീ. പി. കെ. മാത്യു 'മാർത്തോമ ശ്ലീവ' യെക്കുറിച്ചെഴുതിയ പ്രൗഢ ലേഖനങ്ങൾ വായിച്ചു. മാർത്തോമാ ക്രിസ്‌ത്യാനികളുടെ വിശ്വാസപാരമ്പര്യങ്ങളെയും പൈതൃകത്തെയും താറുമാറാക്കും വിധം അടുത്തകാലത്ത് ഒരു വിഭാഗം കൽദായ തീവ്രവാദികൾ നടത്തുന്ന സംഘടിതവും തന്ത്രപരവുമായ പ്രചരണത്തിൻ്റെ ഭാഗമായി ഇറക്കിയിരിക്കുന്ന "മാർത്തോമാ ശ്ലീവ' യുടെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രവസ്തുതകളും ദൈവശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങളും വിശ്വാസ വഴിത്തിരിവുകളും ചരിത്ര യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ നിരത്തിവച്ച് അനിഷേധ്യമായ വിധം യു