Search Results

ആദ്യം മുതലേതന്നെ സാവൂൾ രാജാവിന് ദാവീദ് എന്ന കുമാരനോട് പെരുത്ത അസൂയയാണ്. അയാളുടെ അഹം പെട്ടന്ന് ക്ഷതമേല്ക്കുന്നതു പോലുണ്ട്. ജനങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് തൻ്റെ പ്രജകളായ സ്ത്രീകൾ ദാവീദിനെ ആരാധനാഭാവത്തോടെ കാണുന്നു എന്നതായിരുന്നു മുഖ്യ പ്രശ്നം. സാവൂളിന് ഡിപ്രഷൻ വരുമ്പോൾ ദാവീദ് തുടർച്ചയായി അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി കിന്നരം വായിക്കും. അങ്ങനെയാണ് സാവൂളിൻ്റെ ഡിപ്രഷൻ വിട്ടു പോകാറുള്ളത്. എന്നിട്ടും സാവൂൾ ദാവീദിനെ തറച്ചുകൊല്ലാൻ വേണ്ടി രണ്ടു തവണ അവനുനേർക്ക് കുന്തം എറിഞ്ഞു. രണ്ടു തവണയും ദാവീദ് ഒഴിഞ്ഞുമാറി. ദാവീദ് ഏറ്റെടുക്കുന്ന യുദ്ധങ്ങളെല്ലാം ജയിച്ചാണ് വരുന്നത്. ആദ്യം ദാവീദിനെ അയാൾ സേനാനായകനാക്കി. പിന്നെ സഹസ്രാധിപനാക്കി. പൊതുവിലും ദാവീദിന് ജനസമ്മിതിയേറുന്നു എന്ന കാരണത്താൽ ഏതുവിധേനയും ദാവീദിനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ അയാൾ ഒത്തിരി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. എത്ര തവണ സാവൂൾ ദാവീദിനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നു! തൻ്റെ മകളെ അവന് വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുക്കും എന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ട് മകളെ വേറൊരാൾക്ക് വിവാഹം ചെയ്തു നല്കി. രണ്ടാമത്തെ മകൾക്ക് ദാവീദിനോട് അനുരാഗം ഉണ്ടെന്നു കണ്ടപ്പോൾ അവളെ വച്ച് അയാൾ ഒരു നീക്കം നടത്തുന്നു. ദാവീദിന് അവളെ വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുക്കും, പക്ഷേ സ്ത്രീധനമായി വേണ്ടത് ശത്രുവായ ഫിലിസ്തീൻ രാജ്യത്തെ നൂറു പേരെ കൊന്നതിൻ്റെ തെളിവാണ് (അവരുടെ അഗ്രചർമ്മം). പ്രബലരായ ഫിലിസ്തൻകാർ അവനെ കൊന്നു കൊള്ളും എന്നായിരുന്നു കണക്കുകൂട്ടൽ. പക്ഷേ, നൂറിനുപകരം ഇരുന്നൂറു പേരെ കൊന്നതിൻ്റെ തെളിവുമായാണ് ദാവീദ് തിരിച്ചുവന്നത്. അങ്ങനെ മകൾ മിഖാലിനെ അവന് വിവാഹം ചെയ്തുനല്കി. തൻ്റെ അധികാരത്തെയും പ്രാമാണ്യത്തെയും വെല്ലുവിളിക്കുന്നു എന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നാൻ വലിയ കാരണം ഒന്നും വേണ്ടാ. തൻ്റെ മകളുടെ ഭർത്താവായതിനു ശേഷവും അവർ പാർക്കുന്ന വീട്ടിലേക്ക് കുറേ പടയാളികളെ സാവൂൾ അയക്കുന്നുണ്ട് ദാവീദിനെ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന് കൊല്ലാനായി. മിഖാൽ ഭർത്താവിനെ രക്ഷപ്പെടുത്തി. സാവൂളിൻ്റെ അസൂയ മൂത്ത് അയാളിൽ വെറുപ്പായി. വെറുപ്പ് പകയായി. പകയ്ക്ക് ഒരു കാരണം വേണമല്ലോ. തന്നെ കൊല്ലാൻ അവൻ പദ്ധതിയിട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അതിനുവേണ്ടി അയാൾ സ്വയം കഥ മെനഞ്ഞു. എന്നിട്ട് വലിയൊരു സൈന്യവുമായി അവനെ തേടി ഇറങ്ങി. ഏതാനും വിശ്വസ്തരോടൊപ്പം ഒളിവിലും പലായനത്തിലുമാണ് ദാവീദ്. അങ്ങനെ തെരഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കൽ രാജാവിന് കക്കൂസിൽ പോകണം. സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് മാറി രാജാവ് ഒരു ഗുഹയിൽ കയറി. അതേ ഗുഹയിൽ ഏറ്റവും ഉള്ളിലായി ദാവീദും കൂട്ടുകാരും ഉണ്ട്. ശത്രുവായ സാവൂളിനെ ദൈവമാണ് ഇവിടെ എത്തിച്ചത്, അയാളെ ഇതുപോലെ ഒറ്റക്ക് കിട്ടില്ല - ഇപ്പോൾ കൊല്ലണം എന്ന് അനുചരന്മാർ. ശത്രുവിനെ കൊല്ലണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ഒരുനിമിഷം ദാവീദ് ശങ്കിച്ചു. ദൈവത്തിൻ്റെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവനാണ് അയാൾ; അഭിഷിക്തനുമാണ്. പകരം അയാൾ അഴിച്ചുവച്ച മേലങ്കിയുടെ അറ്റം ദാവീദ് മുറിച്ചെടുക്കുന്നു. കാര്യം സാധിച്ചശേഷം സാവൂൾ ഗുഹയിൽ നിന്നിറങ്ങിപ്പോയി കുറച്ച് ദൂരമായപ്പോൾ ദാവീദ് പിന്നിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നു- ഞാൻ വെറും ഒരു ചെള്ളോ ചത്ത പട്ടിയോ അല്ലേ? എന്തിനാണ് അങ്ങ് എന്നെ കൊല്ലാനായി നടക്കുന്നത്. വേണമെങ്കിൽ എനിക്ക് അങ്ങയെ ഇപ്പോൾ കൊല്ലാമായിരുന്നു. ഞാനത് ചെയ്യില്ല. കാരണം, അങ്ങ് എൻ്റെ രാജാവാണ്. പിതാവിനെപ്പോലെയാണ്. ഇതാ അങ്ങയുടെ മേലങ്കിയുടെ അഗ്രം എൻ്റെ കൈവശം. താനാണ് തെറ്റ് എന്ന് സാവൂളിന് തല്ക്കാലത്തേക്കെങ്കിലും ബോധ്യം വരുന്നു. "നീ എന്നെക്കാൾ നീതിമാനാണ്. ഞാൻ നിനക്ക് ചെയ്ത തിന്മയ്ക്കു പകരം നീ നന്മ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. കർത്താവ് എന്നെ നിൻ്റെ കൈയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടും നീ എന്നെ കൊല്ലാതെ വിട്ട് എന്നോട് എങ്ങനെ പെരുമാറിയെന്ന് ഇന്ന് നീ കാണിച്ചുതന്നു. ശത്രുവിനെ കൈയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ ആരെങ്കിലും വെറുതെ വിടുമോ? ... നീ തീർച്ചയായും രാജാവാകുമെന്നും ഇസ്രായേലിന്റെ രാജത്വം നിന്നിൽ സ്ഥിരപ്പെടുമെന്നും എനിക്കറിയാം" എന്നു പറഞ്ഞ് അയാൾ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുന്നു. തൻ്റെ മകൾക്ക് തന്നെക്കാളധികം സ്നേഹം ദാവീദിനോടാണ് എന്നറിയുമ്പോൾ സാവൂളിൽ അസൂയയും പകയും വീണ്ടും മുളയെടുക്കുന്നു. വീണ്ടും ദാവീദിനെ കൊല്ലാൻ അന്വേഷിച്ചിറങ്ങുന്നു. ഇത്തവണ രാജാവും സൈന്യവും തമ്പടിച്ച് ഉറങ്ങുമ്പോൾ ദാവീദും ഒരു കൂട്ടുകാരനും മെല്ലെ, ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ ഉറങ്ങുന്ന രാജാവിൻ്റെ അടുത്തെത്തി, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ തലയ്ക്കൽ ഇരുന്ന കുന്തവും കൂജയും എടുത്തുകൊണ്ടുപോകുന്നു. എന്നിട്ട് അടുത്ത മലയിൽ കയറിനിന്ന് പഴയതുപോലെ വിളിച്ചു പറയുന്നു. ഒരാളെ ഇവിടേക്ക് വിട്ട് അങ്ങയുടെ കുന്തവും കൂജയും എടുപ്പിക്കാനും പറയുന്നു. ഇത്തവണയും സാവൂൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ട് സ്വന്തം തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു. ദാവീദിൽ നിരവധി നന്മകൾ കാണാനുണ്ട്. അയാളുടെ ആഴമുള്ള ദൈവിശ്വാസമാണ് ഒനാമതായി പറയേണ്ടത്. താൻ രാജാവിന് ഒരു ശത്രുവല്ല വിധേയനാണ് എന്നു കാണിക്കാൻ അയാൾ തന്നെത്തന്നെ ദരിദ്രൻ, ബാലൻ, ചത്തപട്ടി, ചെള്ള് എന്നെല്ലാം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതു കാണാം. അയാൾ തീർച്ചയായും ഒത്തിരി എളിമയുള്ള മനുഷ്യനായിരുന്നു. തൻ്റെ ഭാര്യമാരെയും മക്കളെയും തൻ്റെ ആളുകളുടെ ഭാര്യമാരെയും ആക്രമിച്ച് തടവുകാരായി കൊണ്ടു പോയവരെ ആക്രമിച്ച് തങ്ങളുടെ ആളുകളെ മോചിപ്പിച്ച് കൊണ്ടുപോരുകയും അക്രമികളെ കൊള്ളയടിക്കുകയും ചെയ്തു. കൊള്ളമുതൽ തന്നോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിന് പോരാതിരുന്ന ഇരുന്നൂറു പേർക്കു കൂടി വീതിച്ചു നല്കുന്ന ദാവീദ് സമ്പത്തിനോട് വലിയ മമതയുള്ളയാളായിരുന്നില്ല. നീതിയുള്ളവനുമായിരുന്നു. ദൈവമാണ് തന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്തതെന്നും സാവൂളിനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത പ്രവാചകനും പുരോഹിതനുമായ സാമുവേൽ തന്നെയാണ് തന്നെയും അഭിഷേകം ചെയ്തത് എന്നറിയാമായിരുന്നിട്ടും തന്നെ കൊല്ലാൻ നടന്ന സാവൂൾ രാജാവിനെ ഒരിക്കലും ഉപദ്രവിക്കാതെ അയാൾ രംഗത്തു നിന്ന് മായുന്നതുവരെ ഒളിവിലും പ്രവാസത്തിലും കഴിയാൻ അസാമാന്യമായ ക്ഷമാശീലം വേണമായിരുന്നല്ലോ. സാവൂളും മകനും യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട വാർത്തയറിഞ്ഞ് ആനന്ദിക്കുന്നതിനു പകരം വിലപിക്കുകയും ദുഃഖാചരണം നടത്തുകയും ചെയ്തു ദാവീദ് എന്നത് അയാളുടെ വലിപ്പം കാണിക്കുന്നുണ്ട്. യുദ്ധവീരനായിരുന്നു ദാവീദ്. എല്ലാ ആക്രമണങ്ങളും യുദ്ധങ്ങളും ജയിച്ചവൻ. എന്നിട്ടും അയാളിൽ അതിൻ്റെ അഹങ്കാരമുള്ള തരം പ്രവൃത്തികൾ നാം കാണുന്നുമില്ല. പല അവസരത്തിലായി പലരെയും ദാവീദ് ഭാര്യമാരാക്കി. സാവൂളിൻ്റെ മകൾ മിക്കാൽ ആയിരുന്നു ആദ്യഭാര്യ. പിന്നീട് ദാവീദ് അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചു. രാജാവായതിനു ശേഷം അവളുടെ രണ്ടാം ഭർത്താവിൽ നിന്ന് നിർബന്ധപൂർവ്വം തിരിച്ചുവാങ്ങുകയും ചെയ്തു. അവളോടുള്ള സമീപനങ്ങൾ തീർച്ചയായും നമുക്ക് സ്വീകാര്യമായിരിക്കില്ല. ഉറിയായുടെ ഭാര്യ ബെത്ഷേബായെ പ്രാപിച്ചതും അതിനു ശേഷം ഉറിയായെ വധിച്ചതും തീർച്ചയായും തീരാകളങ്കങ്ങൾ തന്നെ. പക്ഷേ, അതിനുശേഷം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അയാൾ അതേക്കുറിച്ച് പശ്ചാത്താപവിവശനായിരുന്നു. സങ്കീർത്തനപ്പുസ്തകത്തിലെ ഒട്ടേറെ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചവയാണ്. ദൈവാശ്രയത്വവും പശ്ചാത്താപവും ആത്മാവിൻ്റെ നിലവിളിയും മാത്രമാണ് നാം അവയിൽ കാണുന്നത്. വീഴ്ചകളും പോരായ്മകളും നിരവധി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അയാൾ ദൈവത്തിനായി തൻ്റെ ഹൃദയം സൂക്ഷിച്ചു. ജനവികാരത്തിനൊത്ത് ദൈവത്തിനു ചേരാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ അയാൾ കൂട്ടാക്കിയില്ല. അതുതന്നെയായിരുന്നു ദൈവ പ്രീതി അയാളിൽ നിലനിലക്കുന്നതിനുള്ള കാരണവും.

From the very beginning, King Saul was very jealous of this young lad -David. His ego was easily hurt. The main problem was that people, especially women, looked at David with admiration. When Saul was depressed, David would constantly play the harp for him. That was how Saul would come out of his depression. Yet Saul threw a spear at David twice to thrust him to the wall. David dodged both times. David won all the battles he took on. First, he made David a captain. Then he made him a commander of a thousand men. In general, even when he placed him, he tried to eliminate David by any means possible because the people were growing in admiration of him. How many times did Saul try to kill David! He promised to give his daughter to him in marriage, but then perhaps to dishonor him he gave her to someone else. When he saw that the second daughter loveed David, he made a move with her. He said he would give her to David in marriage, but as a dowry he needed proof that he had killed a hundred Philistines (their foreskins as proof). He calculated that the powerful Philistines who already had grudge against David would finish him off. But instead of a hundred, David returned with proof that he had killed two hundred. So he gave his daughter Michal to him in marriage. He didn't need much reason to feel that his power and authority were being challenged. Even after becoming his son-in-law, Saul sent several soldiers to the house where they were staying to secretly kill David. It was Michal who saved her husband. Saul's jealousy grew into hatred for him. Hatred would give way to vengeance. Surely vengeance needs a reason. He made up a story for himself that David was plotting to kill him. Then he set out in search of him with a huge army. David was in hiding and on the run with a few loyal men. While out in the desert, Saul felt the call of nature. The king left the army and went into a cave to relieve himself. David and his friends were in the inmost part of the cave. God had brought Saul, your enemy, here, and he would not be found alone like this - his companions said that they should kill him now. For a moment, David hesitated whether to kill his enemy or not. He was God's chosen one; he was also the anointed. David refused. Instead, David cut off the hem of his robe that he had taken off. After relieving himself, Saul came out of the cave and went on his way. When he was at a distance, David called out to him- Am I not just a flea or a dead dog? Saul my king, why are you coming after me? If I wanted to, I could have killed you now. I did not do it. Because you are my king. You are like a father to me. Here is the hem of your robe in my hand. Saul realizes, at least for a moment, that he is in the wrong. “You are more in the right than I am. You have treated me graciously, while I have treated you badly. You have declared today how you treated me graciously, even though the Lord delivered me into your hand. Who would let his enemy go? ... I know that you will surely be king, and that the kingdom of Israel will be established in your hand,” he says, and returned to the palace. When Saul learns that his daughter loves David more than she loves him, again jealousy and hatred flare up in him. He again sets out to kill David. This time, while the king and his army are sleeping in their tents, David and a friend quietly sneak in, approach the sleeping king and take the spear and the pitcher of water that were at his head. Then, making themselves safe on a opposite hill, he called out as before. He then tells David to send someone there to fetch his spear and jar. This time too, Saul repents, realizes his mistake, and returns to the palace. There are many positive things that we see in David. His deep faith and trust in the Lord is certainly commendable We can see that he describes himself as a beggar, a boy, a dead dog, and a flea to show that he is not an enemy but a servant of the king. He was certainly a very humble man. He pursued and attacked the Amalekites who raided his camp, ransacked all possessions and took his and all others wives and children as captives, freed his people, and plundered the attackers. Then he divided the spoils not only among those who were with him in the battle but also with the two hundred men who did not go with him to battle. I believe that he was not very attached to wealth. He was righteous. Even though he knew that God had chosen him and that Samuel, the prophet and priest who had anointed Saul, had also anointed him, it took extraordinary patience for him to remain in hiding and exile until King Saul, who tried to kill him, had moved from the scene- without ever harming him. The fact that David mourned and wept for Saul, rather than rejoicing at the news that Saul and his son had been killed in battle- I believe shows his greatness. David was a warrior - King of armies. He won all the battles he entered into. Yet we do not see any arrogant actions of him! David married many women on many occasions. His first wife was Saul's daughter Michal. Later, David divorced her. After becoming king, he forcibly took her back from her second husband. That approach of him to her would certainly is not acceptable to us. His taking Bathsheba, Uriah's wife, and then killing Uriah were certainly serious offenses. But he lived with remorse for the rest of his life. He composed many psalms that are in the book of Psalms. We see in them only reliance on God, repentance, and the regretting cry of his soul. Although he was not perfect, he kept his heart for God. Giving in to the people or his own men, he would not do things that were not pleasing to God. That was the reason why God's favor remained in him.

ക്രൈസ്തവ ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി കോറപ്പെട്ടത് പ്രതീകാത്മക രൂപങ്ങളാണ്. കാറ്റകോംപുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന റോമിലെ ഭൗമാന്തര ഗുഹകളിൽ വിശ്വാസികളെ സംസ്കരിച്ച ഇടങ്ങളിൽ മറ്റാരും തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാനും തങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചറിയാനും വേണ്ടി രഹസ്യമായി ആദിമ ക്രൈസ്തവർ ഒരു മീനിൻ്റെ രേഖാചിത്രം വരച്ചുവച്ചു. ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ "ഇഖ്തിസ്" എന്നാണ് മീനിന് വാക്ക്. ICHTIS എന്നത് ക്രൈസ്തവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം "യേശു-ക്രിസ്തു ദൈവപുത്രനും മാനവ വിമോചകനും" എന്നതിൻ്റെ ചുരുക്കരൂപമായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഒരു മീനിനെ വരച്ചാൽ അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് ഒരു രഹസ്യ കോഡ് ആയിരുന്നു. വിശ്വാസികൾ ക്രിസ്തുവിനെ ആദ്യമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നതും അതേ കാറ്റകോംപുകളിൽത്തന്നെ. ക്രൈസ്തവരുടേതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ആദ്യ രേഖാചിത്രങ്ങൾ നല്ലയിടയൻ്റേതാണ്. ഒരാൾ ഒരു ആടിനെ ചുമലുകളിൽ സംവഹിച്ചുകൊണ്ട് നില്ക്കുന്ന രേഖാചിത്രമായിരുന്നു അത്. ഗുഹകളുടെ വശങ്ങളിലാണ് അക്കാലത്ത് അവർ മരിച്ചവരെ അടക്കിയിരുന്നത്. മരിച്ച് അടക്കപ്പെട്ട ഒരു ക്രിസ്തുവിശ്വാസിയുടെ കബറിടത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഒരാടിനെ സംവഹിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യരൂപം ! അതും മറ്റുള്ളവർക്ക് എളുപ്പം മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഏതാണ്ട് അതേ കാലത്തുതന്നെ ക്രിസ്ത്യാനികളെ അധിക്ഷേപിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രവും നാം ചരിത്രത്തിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. റോമിലെ പാലറ്റൈൻ കുന്നിൽ ഒരു ചുമരിന്മേൽ കോറിയിട്ട ഒരു തെരുവുചിത്രം! "അലക്സാമെനോസ് അവൻ്റെ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നു" എന്ന അടിക്കുറിപ്പോടെ വരഞ്ഞതായിരുന്നു ആ തെരുവുചിത്രം. വരച്ചയാൾ എന്തായിരുന്നു ചിത്രീകരിച്ചിരുന്നത്? കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെട്ട, കഴുതയുടെ തലയുള്ള ഒരു മനുഷ്യരൂപം! കഴുതയെ ആരാധിക്കുന്നവനാണ് അലക്സാമെനോസ് : അല്ലെങ്കിൽ കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെട്ടവനെ ആരാധിക്കുന്ന അലക്സാമെനോസ് ഒരു കഴുതയാണ് എന്നാണ് ചിത്രകാരൻ വിശ്വാസിയെ അവഹേളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ, വിശ്വാസികൾ ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ചിത്രം വരക്കാൻ തുടങ്ങിയ അതേ കാലത്തുതന്നെ അവിശ്വാസികൾ ക്രിസ്തുവിനെ അവഹേളിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളും വരക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

Have written this before. But I felt like writing again. As the number of vloggers and YouTubers increases, many people are uploading videos like "Have you seen the present look of actress _____?". Of course, most people must have changed a lot over time, especially from their looks at their teenage or youth. Some may work out a lot and follow strictly controlled diet in their lives to maintain their figure and looks. They are often acclaimed as evergreen stars. Such contents are created seemingly with the intention of encouraging regular exercise and strict diets in life. But the ideology behind it seems to be very much negative. Youthfulness is acceptable; old age is not. Perfect figure is acceptable; ordinariness is not. External beauty is acceptable; loss of it is not. Muscularity is acceptable; weakness is not: and so on. Not only that, but such videos sets the benchmark for the society. There is also the problem of approaching life only partially, rather than as a comprehensive whole. A person contributes a lot to the earth and the society through hir life. Through the work they have done; through the new lives they have nurtured; through the good they have gifted to the earth; through the many people they have strengthened through their love. There is also a big problem that such great contributions are seen without any value. However, the fundamental problem is something bigger. The core problem with such positions is that they despise life, its diverse journeys to arrive at love, and the priceless glory of the soul that a person acquires by spending hir assets, health and life. In all the spiritual traditions of the world, it is seen that simplicity, nonposession of wealth, advancement in age, wornout health, lack of external charm are given even more respect. On the contrary, these days, not only is that respect not given, but it also seems that disrespect is rendered Probably it is the result of stripping the society of its inherent divinity- in other words, the effect of secularization. This is a very unhappy sign. Beyond what is seen we should believe in the unseen and acknowledge the glory and honor it. We should bow to the soul, to life. Fatigue is love; frailty is love; old age is love. Disease is love. Death is love. O love, walking unto thee have these feet grown old and weak; got torn and cracked! With immance respect we should bow down before them with. Reverently kiss them!

വായു, ജലം, മണ്ണ് തുടങ്ങിയ സ്വാഭാവിക ജീവന ഔഷധങ്ങളെ മലിനപ്പെടുത്തുന്നതും തകര്‍ക്കുന്നതും ആര്? ചിന്തകളുടേയും, തിരിച്ചറിവിന്‍റയും കാലത്തേക്ക് നമ്മുടെ നോട്ടത്തെ എത്തിക്കേണ്ടത് വര്‍ത്തമാന കാലത്തിന്‍റെ ആവശ്യകതയാണ്. പുതുനാമ്പുകളുടെയും, ജീവന്‍റെയും സമൃദ്ധമായ വളര്‍ച്ചയ്ക്കിടയിലേക്ക് വിഷം കലര്‍ത്തിവിട്ടിട്ടുണ്ട് നാം ഓരോരുത്തരും. ആവാസ വ്യവസ്ഥ വലയം ചെയ്തുവച്ചിരിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളില്‍ വിള്ളലുകള്‍ വീണിട്ടുണ്ട്. പ്രകൃതിയില്‍ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്ന ക്ഷോഭ പ്രക്രിയയുടെ ആഴം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നത് മനുഷ്യ നിര്‍മ്മിത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്. നാം എത്രയൊക്കെ അതിനെ ന്യായീകരിച്ച് സംസാരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും ദുരന്തങ്ങളുടെ ആഘാതത്തിന് മനുഷ്യ കരങ്ങളുണ്ട് എന്നതാണ് സത്യം. വലിയൊരു കുന്നിന്‍റെ താഴ്വാരമോ, പാറയോ പൊട്ടിക്കുന്നതിലൂടെ പേമഴയില്‍ അത് പൂര്‍ണമായി അടര്‍ന്നു പോരുക സ്വാഭാവികം. സൂര്യപ്രകാശത്തിനും നീരുറവയ്ക്കും വേണ്ടി മരങ്ങള്‍ക്ക് മത്സരിക്കാം. പക്ഷെ വികസനമെന്ന പേരില്‍ പ്രകൃതി വിഭവങ്ങള്‍ കൊള്ളയടിക്കാന്‍ നടത്തുന്ന മത്സരള്‍ക്കിടയില്‍ ഉരുളു പൊട്ടിയും മാലിന്യത്തില്‍ മൂടിയും മണ്‍ മറയുന്നത് നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളാണ്. മനുഷ്യ നിര്‍മ്മിത ദുരന്തങ്ങള്‍ക്ക് മറുപടി പറയേണ്ടത് പക്ഷികളും, മൃഗങ്ങളും, മരങ്ങളുമല്ല, മനനം ചെയ്യാന്‍ ശേഷിയുണ്ടെന്ന് അഭിമാനിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‍ തന്നെ. പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിന്‍റെ അവസാന വാക്കല്ല ഗാഡ്ഗില്‍ കമ്മറ്റി റിപ്പോര്‍ട്ട്. മുന്നോട്ടുള്ള വഴിയില്‍ നാം കരുതിപ്പോകേണ്ടുന്ന നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളാണ് അതിലുള്ളത്. പരിസ്ഥിതി സംതുലനം ആവശ്യമാണെന്ന ബോധ്യപ്പെടുത്തലാണ് ഗാഡ്ഗില്‍ നടത്തിയിട്ടുള്ളത്. അതിനാല്‍ തന്നെ മനുഷ്യ നിര്‍മിത ദുരന്തങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ മനുഷ്യന്‍ തന്നെ കിണഞ്ഞ് പരിശ്രമിക്കണം. പരിസ്ഥിതിയെ മറന്നുള്ള നിര്‍മാണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ വന്‍കിട കുത്തകകളെ സഹായിക്കാനുള്ളതാണ്. നീര്‍ത്തടങ്ങള്‍ നികത്തപ്പെടുന്നതും കുന്നുകള്‍ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതും വന്‍ സ്ഫോടനങ്ങളോടെ പാറമടകള്‍ തകരുന്നതും മനുഷ്യ നിര്‍മിത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളല്ല എന്ന് പറയാന്‍ ആര്‍ക്കു കഴിയും. വിഭവങ്ങളെ സന്തുലനാവസ്ഥയില്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയും ശാസ്ത്രീയമായും നടത്തേണ്ട പുരോഗതികള്‍ക്ക് നീണ്ട കാലത്തെ ആയുസ്സും തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഇത്തരത്തില്‍ ജൈവ വ്യവസ്ഥയുടെ ചാക്രിക ഘടനയെ ശക്തിപ്പെടുത്താനാണ് നാം ശ്രമിക്കേണ്ടത്. അമിതാവേശത്തിന്‍റെയും, സുഖലോലുപതയുടെയും പിഴവുകളെ നമുക്ക് തിരുത്താം. ഭൂവിഭവങ്ങളുടെ വിനിയോഗം നീണ്ടകാലത്തേക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിലാക്കണം. റോഡ്, കെട്ടിട നിര്‍മ്മാണം എന്നിവയുടെ ആയുസ് നിലവില്‍ ആറു മാസമൊക്കെയാണെങ്കില്‍ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അതിന്‍റെ നവീകരണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ഭൂവിഭവങ്ങള്‍ വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കണം. നിശ്ചിത കാലയളവിനിടയില്‍ നവീകരണം ആവശ്യമായി വരരുത്. നീരൊഴുക്ക് തടസപ്പെടുന്ന വിധത്തിലുള്ള പൂട്ടുകട്ട, കോണ്‍ക്രീറ്റിങ്ങ് ഒഴിവാക്കി മണ്ണില്‍ പച്ചപ്പ് പടര്‍ത്തണം. സൗരോര്‍ജം പോലെയുള്ളവ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി മോട്ടോര്‍ വാഹനങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിക്കണം. പുകമലിനീകരണ സാധ്യത കുറയ്ക്കാനാകും. ഭൂമിയുടെ ലഭ്യതക്കുറവ് മനസിലാക്കി ശവ സംസ്കാരം ദഹനപ്രക്രിയയിലേക്കാക്കുന്നതും ചിന്തിക്കാവുന്നതാണ്. മാലിന്യ നിര്‍മ്മാര്‍ജനത്തോടൊപ്പം പുനരുപയോഗത്തിന്‍റെ വഴികള്‍ കൂടി ഉപയോഗപ്പെടുത്തി മുന്നോട്ട് പോകാവുന്നതാണ്. ഇത്തരം അനേക സാധ്യതകള്‍ നമുക്കു മുന്നിലുണ്ടെന്ന വസ്തുത ഇളം തലമുറയെക്കൂടി ബോധ്യമാക്കിയാൽ ഭൂവിഭവങ്ങള്‍ നശിപ്പിക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് അവര്‍ സ്വയം പിന്മാറും. രാജ്യ തലസ്ഥാനമായ ദില്ലിയുടെ അവസ്ഥ നോക്കൂ. അത് നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നില്ലേ. അന്തരീക്ഷത്തെ സമ്പൂര്‍ണമായി മലിനവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടതില്‍ നിന്നുമുള്ള മോചന മാര്‍ഗത്തിന് പരിഹാരം തേടി തലപുകയ്ക്കുകയാണ്. ഇത് ഓരോ നഗരങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിക്കും. ഗ്രാമങ്ങള്‍ വളര്‍ന്ന് നഗരങ്ങളാകുമ്പോള്‍ മലിനീകരണ പ്രക്രിയ പൂര്‍ണമാകും. അന്തരീക്ഷം മാത്രമല്ല മലിനം; പരസ്പര വിദ്വേഷത്തിന്‍റെയും, അസന്തുഷ്ടിയുടെയും വര്‍ത്തമാന കാലത്ത് മനസുകളും ജീര്‍ണിച്ച് ദുര്‍ഗന്ധം വമിപ്പിക്കുകയാണ്. നാട്ടകങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യം പേറുന്ന അയല്‍പക്ക ബന്ധങ്ങളെ മതില്‍ കെട്ടിത്തിരിച്ചിടത്തു നിന്നും സ്നേഹത്തിന്‍റെ ജാലകങ്ങള്‍ ലോകത്ത് തുറന്നിടേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദമായ ജീവിതചര്യ പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന കാലത്ത് ഹൃദയങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഒരു ചേര്‍ത്തു വെയ്പുണ്ടായിരുന്നു. പുരമേയല്‍, കുളം, കിണര്‍ തേവല്‍, ചക്കയൊരുക്കല്‍, കപ്പ വാട്ടല്‍ എന്നിവ പ്രകൃതി സൗഹൃദ അയല്‍പക്ക ബന്ധങ്ങളുടെ നേരടയാളപ്പെടുത്തലായിരുന്നു. സ്വന്തം കൃഷിയിടത്തിലെ ഒരു ചേന മുറിയുന്നത് പങ്കു വെയ്ക്കലിന്‍റെ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കലിലേക്കായിരുന്നു. സമൂഹം സൗന്ദര്യവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടണം. മണ്ണും വായുവും ജലവും മനുഷ്യനും ജീവജാലങ്ങളും വീണ്ടും സ്നേഹത്തില്‍ ഇഴചേര്‍ക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ ചുറ്റുപാടുകള്‍ വീണ്ടും വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും. വ്യവകദനങ്ങള്‍ റെജി മലയാലപ്പുഴ അസ്സീസി മാസിക, ജനുവരി 2026

Pieta by Michelangelo 1 ടൂറിന്‍, ഇറ്റലി. ദിവസമൊക്കെ ഓര്‍മ്മയുണ്ട്. ജനുവരി മൂന്ന്, 1889. നിരത്തില്‍ ഒരാള്‍ തന്‍റെ കുതിരയെ കഠിനമായി പ്രഹരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ കാഴ്ചയില്‍ Friedrich Nietzsche വല്ലാതെ ഉലഞ്ഞു പോയി. കുതിരയുടെ കുഞ്ചിയില്‍ കെട്ടിപിടിച്ച് അയാള്‍ ആ മിണ്ടാപ്രാണിയെ രക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. പിന്നെ വലിയ വായില്‍ നിലവിളിച്ചു. ആര്‍ദ്ര ഭാവങ്ങളാണ് മനുഷ്യ ഭാവിയെ പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്നതെന്ന് വിശ്വസിച്ച അയാള്‍ക്ക് ഇതെന്തു പറ്റി? നിങ്ങള്‍ കല്പിച്ചു കൊടുക്കുന്ന ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ കുഴഞ്ഞുപോയതിനാല്‍ അടിയേറ്റു നീലിച്ച എല്ലാവരും ആ കുതിരയില്‍ രാപാര്‍ക്കുന്നുണ്ട്. തെരുവില്‍ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയതിന് നീഷെ അന്ന് ഏതാണ്ട് അറസ്റ്റിലായതാണ്. അയാളുടെ ആതിഥേയന്‍ തക്ക സമയത്ത് ഇടപെട്ടു. കഥയ്ക്കും യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിനുമിടയിൽ എവിടയോ നില്‍ക്കുന്ന ആ സംഭവം അയാളുടെ ഉന്‍മാദത്തിന്‍റെ ആരംഭമായിരുന്നു. പതിനൊന്നു വര്‍ഷം എന്നു വെച്ചാല്‍ മരണത്തോളം നീണ്ട ഒന്നിന്‍റെ. The Turin Horse (2011) , ഒക്കെ കണ്ടു നോക്കൂ. തിരക്കഥ László Krasznahorkai യുടെതാണ്, ഇത്തവണത്തെ നോബല്‍ നേടിയ. അയാളുടെ ബോധത്തിലെവിടെയോ കുറ്റവും ശിക്ഷയിലെ റസ്ക്കല്‍ കണ്ട ദുര്‍ സ്വപ്നവും ഉണ്ടാവണം. കിനാവില്‍ അയാള്‍ കുട്ടിയാണ്. ആള്‍പെരുപ്പം കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് വലിക്കാനാവാതെ കുഴഞ്ഞു പോകുന്ന ഒരു കുതിരയെ അതിന്‍റെ ഉടമ ഒരു ദയയുമില്ലാതെ പ്രഹരിക്കുകയാണ്. തടയാനുള്ള അവന്‍റെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും പാഴാവുകയാണ്. നിലം പറ്റിയ കുതിരയെ ഇറുക്കെ പുണരുന്ന അവനെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് അപ്പന്‍ അടര്‍ത്തിയെടുക്കുകയാണ്. കാരമസോവ് സഹോദരരില്‍ ഇതേ പ്രതീകങ്ങളുടെ ആവര്‍ത്തനമുണ്ട്. ശരീരമെന്നാല്‍ നിലക്കണ്ണാടി നോക്കുന്ന അവനവന്‍റെ ഉടല്‍ മാത്രം അല്ലയെന്ന ബോധത്തിന്‍റെ മിന്നലേറ്റ മനുഷ്യരിലാണ് ഭൂമിയുടെ ഭാവി. അവരുടെ ഉന്‍മാദമാണ് അതിന്‍റെ സുബോധം. സാവൂള്‍ സാവൂള്‍ നീയെന്തിനാണെന്നെ പ്രഹരിച്ചതെന്ന പുതിയ നിയമ സൂചനയുടെ പൊരുള്‍ മറ്റെന്താണ്? 2 നല്ല വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് ജീവിതത്തെ അഗാധമാക്കുന്നവരും കരുണയുടെ സുവിശേഷമാണ് പറയുന്നത്. സലൂണില്‍ ക്ഷൗരം ചെയ്യുന്നതിനുമുമ്പായി അയാളുടെ മുഖത്ത് സോപ്പ് പതപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ദരിദ്രയായ പെണ്‍കുട്ടിയോട് അയാള്‍ ചോദിച്ചു: നീ നൃത്തം പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അവള്‍ പറഞ്ഞു : ഇല്ല. പഠിക്കണം, നിന്‍റെ ചലനങ്ങള്‍ക്ക് കൃത്യമായ താളവും പ്രസാദവുമുണ്ട്. ആര്‍ക്കൊക്കെയോ സോപ്പ് പതപ്പിച്ചുതീരേണ്ട അവളുടെ ജീവിതത്തെ ആ ചെറിയ വാക്ക് വഴി മാറ്റിവിടുകതന്നെ ചെയ്തു. അവള്‍ പിന്നീട്, പറഞ്ഞാല്‍ പിടുത്തം കിട്ടുന്ന അഭിനേത്രിയായി, ഗ്രെറ്റാ ഗാര്‍ബോ. ജീവിതോര്‍ജത്തിന് ത്വരകമായി മാറുന്ന സകലരും ആ ചൈതന്യത്തിന്‍റെ കിളിവാതിലുകളാവുന്നു. കുറെ അധികം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് Wisconsin യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില്‍ എഴുത്തില്‍ താത്പര്യമുള്ള വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ രണ്ടിടങ്ങളിലായി ഒത്തുകൂടിയിരുന്നു. ഒന്നിന്‍റെ പേര്, The Stranglers. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ വിമര്‍ശനം കൊണ്ട് ശ്വാസം മുട്ടിച്ച് കൊല്ലുകയായിരുന്നു രീതി. രണ്ടാമത്തെത് The Wranglers. ഏറ്റം നിസ്സാരമായ ശ്രമങ്ങളെ പോലും മതിപ്പോടെ കണ്ട് അഭിനന്ദിക്കുകയായിരുന്നു അവരുടെ രീതി. ഇരുപതു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം സംഭവിച്ചത്, ആദ്യത്തെ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്ന് ഒരാള്‍ പോലും ഗൗരവമുള്ള എഴുത്തിലെത്തിയില്ല. മറ്റവരില്‍ പകുതിയോളം പേരും അറിയപ്പെടുന്നവരായി. Yearling എഴുതിയ Marjorie Rawlings ഉള്‍പ്പെടെ. നല്ല വാക്കോതുവാന്‍ ത്രാണി ഉണ്ടാവണം എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥന പള്ളിക്കൂടം കഴിഞ്ഞാലും തുടരാവുന്നതാണ്. 3 പിയാത്തയിലെ മേരി യേശുവിനോളം ചെറുപ്പമാണ്. അമ്മയല്ല, ഒരുമിച്ച് വളര്‍ന്ന കൂട്ടുകാരിയെ പോലെ. അത് ബോധപൂര്‍വ്വം അയാള്‍ കൊത്തിയെടുത്തതാണ്. യേശുവിന്‍റെ ഉടലിലെ ക്ളേശങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങള്‍ പരാമാവധി തുടച്ചു മാറ്റിയതും ശ്രദ്ധിക്കണം... സായന്തനത്തിലെ ഒരു വിഷാദ സ്മൃതിയല്ല മേരിക്ക് ജീസസ്. ആത്മ ത്യാഗത്തിന്‍റെ വര്‍ത്തമാനമാണവര്‍. യൗവനത്തിന്‍റെ ഉച്ചനെറുകയില്‍ ഒരു പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒരേ പോലെ കത്തിത്തീരണം. അവശേഷിക്കുന്നത് അനുകമ്പ മാത്രമാണ്. മെഴുകുതിരിക്കാലില്‍ അവശേഷിക്കുന്ന ദ്രവം പോലെ. അങ്ങനെയാണ് അതിന് പിയാത്തയെന്ന പേരുണ്ടായത്. കരുണയെന്ന് തന്നെയാണ് അര്‍ത്ഥം. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ക്കും മരിച്ചവര്‍ക്കും വിശ്രമമൊരുക്കാനല്ലെങ്കില്‍ മടിത്തട്ട് എന്തിനാണ്? അത്രയും പ്രശസ്തമല്ലെങ്കിലും മറ്റൊരു പിയാത്തയും അയാള്‍ കൊത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ ഒരു പുരുഷനാണ് യേശുവിന്‍റെ ശരീരത്തെ താങ്ങി പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്. അരിമത്യക്കാരന്‍ ജോസഫോ നിക്കദേമൂസോ ആവാം. കൂടെ അമ്മ മേരിയും മാഗ്ദനിലെ മറിയവും ഉണ്ട്. ഫ്ലോറന്‍റൈന്‍ പിയെത്ത(Florentine Pietà) എന്ന പേരിലാണ് അതറിയപ്പെടുന്നത്. മരിച്ചവര്‍ ചിലപ്പോള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെക്കാള്‍ അനുഭാവം അര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ട്. Florentine Pietà by Michelangelo ഒരേയൊരു ശില്പത്തിലേ അയാള്‍ തന്‍റെ പേര് അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ, അത് പിയാത്തയിലാണ്. കാരണമായി പറയുന്നത് അയാള്‍ കേട്ട ഒരു സംഭാഷണമാണ്. മറ്റാരോ കൊത്തിയ ശില്‍പ്പമായിട്ട് ആരോ അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. താങ്ങാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇംഗ്ലീഷില്‍ Michelangelo Buonarroti, the Florentine made this എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന വിധത്തിലാണത് കുറിച്ചിട്ടത്. മറിയത്തിന്‍റെ തോളോട് ചേര്‍ന്നാണത്. അതിനെക്കുറിച്ച് അയാള്‍ പിന്നീട് ഖേദിക്കുന്നുണ്ട്. ഇനി ഒന്നിനു മീതെയും തന്‍റെ കൈയൊപ്പ് ഉണ്ടാവില്ലെന്ന വ്രതം അയാള്‍ പാലിച്ചു. എന്തായിരിക്കും അയാളുടെ ഖേദത്തിന്‍റെ പൊരുള്‍? മഹാത്യാഗങ്ങളുടെ ഇടി മുഴക്കങ്ങള്‍ക്കിടയിലും നമ്മള്‍ എത്ര ചെറിയ മനുഷ്യരാണെന്ന് പിന്നെയും പിന്നെയും തെളിഞ്ഞു വരുന്നുവല്ലോ എന്ന ആത്മ നിന്ദയുമാവാം! പിയാത്ത ആക്രമിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 1972, മെയ് മാസത്തിലാണ്. പലയാവര്‍ത്തി അതിനെ ചുറ്റിക കൊണ്ടടിച്ച മാനസിക ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള അയാള്‍ താന്‍ യേശുവാണെന്നാണ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്. മടിത്തട്ടിലില്ലാത്ത മനുഷ്യപുത്രന്‍മാര്‍! 4 പണ്ട് പണ്ട് ഒരു സ്പാനിഷ് ആശ്രമത്തില്‍ വെച്ചാണ്. കുറുമ്പനായ ഒരു അനാഥ കുഞ്ഞിനെ അവരവിടെ ഓമനിച്ചു വളര്‍ത്തുന്നുണ്ട്. തീരെ കുഞ്ഞിലെ ആരോ അവിടെ ഇട്ടിട്ടു പോയതാണ്. മാര്‍സെലിനോ എന്നാണവര്‍ അവന് പേരിട്ടത്. ആ ഇരുണ്ട മച്ചിന്‍ പുറത്ത് വലിഞ്ഞു കയരുതെന്ന് അവര്‍ അവനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അതിനുള്ളില്‍ വളരെ വളരെ വലിയ ഒരു മനുഷ്യ നുണ്ട്. പേടിക്കണം.! കുട്ടി അത് പാലിക്കുമെന്ന് നിങ്ങള്‍ കരുതുന്നുണ്ടോ? അവിടെയവന്‍ ഒരാള്‍ വലുപ്പത്തിലുള്ള യേശുവിന്‍റെ ക്രൂശിത രൂപം കാണും. കുട്ടി അയാളുടെ വിധിയിലും വേദനയിലും പെട്ടുപോവുകയാണ്. ആശ്രമവാസികളുടെ കണ്ണ് പൊത്തി അയാള്‍ക്ക് അപ്പവും വീഞ്ഞും വിളമ്പുകയാണ് അവന്‍റെ പണി. ആ കളിയില്‍ കുരിശില്‍ നിന്നിറങ്ങി യേശുവും പങ്ക് ചേരും. യേശുവിന്‍റെ മുള്‍മുടിയൊക്കെ അവന്‍ എടുത്തു മാറ്റി. യേശു അവന്‍റെ പേര് പുതുക്കും, Marcelino Pan Y Vino (/Marcelino Bread and Wine). അമ്മയെ കാണണമെന്ന ഒരേയൊരു ആഗ്രഹം മാത്രമാണ് അവനുള്ളത്. അതിന് തന്‍റെ കരങ്ങളില്‍ ഉറങ്ങാനാണ് യേശു പറഞ്ഞത്. അപ്പവും വീഞ്ഞുമായ ഞങ്ങളുടെ പാവം കുഞ്ഞുങ്ങളെ, പാവയ്ക്ക് പാല്‍ കൊടുക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ കരുണയോട് പകരം ഞങ്ങളെന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? Miracle of Marcelino പഴയ പടമാണ്, 1955ലെ. ഇനിയും കുട്ടികളെ കാട്ടാവുന്നതാണ്. 5 അവരുടെ നീട്ടിയ ഉള്ളംകൈയില്‍ നമ്മള്‍ മുതിര്‍ന്നവര്‍ എന്താണ് വച്ചു കൊടുത്തത്? അയാള്‍ കൂട്ടുകാരിയോടൊപ്പമിരുന്ന് സ്വന്തം കുരുന്നുകാലം ഓര്‍മ്മിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു: തെളിഞ്ഞ ഒരു പുഴയോരത്തായിരുന്നു അച്ഛനും ഞാനും. പുഴയിലൂടെ ഒത്തിരി തിരഞ്ഞ് ഞാനൊരു വിശേഷപ്പെട്ട വെള്ളാരങ്കല്ല് കണ്ടെത്തി അച്ഛന്‍റെ കൈയില്‍ വച്ചുകൊടുത്തു. മിനുമിനുത്ത, മെഴുകുപോലൊരു കല്ല്. അത് ഞങ്ങളുടെ ദേശത്തിന്‍റെ ഒരു രീതിയായിരുന്നു. അത്തരമൊരു സമ്മാനത്തില്‍ മനസ്സിന്‍റെ ഒരു കണ്ണാടിയുണ്ടെന്നു പോലും ഞങ്ങള്‍ സങ്കല്പ്പിച്ചു. പകരം, അച്ഛന്‍ പുഴയിലേക്കു കുനിഞ്ഞ് അപ്പോള്‍ തടഞ്ഞ ഒരു കല്ലെടുത്ത് എന്‍റെ ഉള്ളംകൈയില്‍ തന്നു. കൂര്‍ത്തൊരു കല്ല്, അതു കൊണ്ട സ്ഥലത്ത് ഇപ്പോഴും ചോര പൊടിയുന്നുണ്ട്. 'ഡിപ്പാര്‍ച്ചേഴ്സ് 'എന്നൊരു സിനിമയില്‍ നിന്നാണിത്. ഏറ്റവും നല്ലത് നമുക്കു സമ്മാനിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍. എന്നാല്‍, നിങ്ങളെന്താണ് അവര്‍ക്ക് അലക്ഷ്യമായി കൈമാറിയത്? കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ നാനാര്‍ത്ഥങ്ങളിലൊന്ന് നിസ്സഹായതയാണ്. ഇരയെത്ര മേല്‍ നിസ്സഹായമാകുന്നോ അത്രമേല്‍ ഹിംസയുടെ പാപം കൊടിയതാകുന്നു. ശാരീരികവും മാനസികവുമായി എത്രയോ നിരാലംബരാണവര്‍. പറക്കമുറ്റാന്‍ നെടുനാളത്തെ പരിചരണവും ശ്രദ്ധയും ആവശ്യമുള്ളവര്‍. ഒരു വൃക്ഷം പാകപ്പെട്ടു എന്നതിന്‍റെ അടയാളമാണ് അതിന്‍റെ പഴങ്ങള്‍. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍, ആന്തരികമായും മാനസികമായും അത്ര പാകപ്പെടാത്ത നമ്മുടെ യൗവനത്തില്‍ത്തന്നെ നമുക്ക് പൊടിപ്പുകളുണ്ടായി എന്നതാണ് കാതലായ പ്രശ്നം. നമ്മള്‍തന്നെ മുതിര്‍ന്ന ആണ്‍കുട്ടികളും പെണ്‍കുട്ടികളുമായി നിലനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ ആയി ഒരിക്കലും പരിണമിക്കാതെ കടന്നു പോകുമ്പോള്‍, നമ്മുടെ അപക്വതകളിലേക്കും ദുര്‍വാശികളിലേക്കും അഭംഗികളിലേക്കും നേരം തെറ്റിവന്ന കുരുന്ന് അതിഥികളെ ദൈവങ്ങളെപ്പോലെ ധ്യാനിക്കാനും പരിചരിക്കാനും നമുക്കെവിടെ നേരം! അല്പനേരത്തേ കൗതുകത്തിനു ശേഷം നാം അവഗണിച്ചു കളയുന്ന കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ തന്നെ അവര്‍. കത്തുന്ന പുര എന്നൊരു രൂപകം ബുദ്ധനാണ് ആദ്യം ഉപയോഗിച്ചത്. വീടിന് തീ പിടിക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യം കുഞ്ഞുങ്ങളെ സുരക്ഷിതമാക്കുകയാണ് പ്രധാനം. 6 ആന്‍റണ്‍ ചേക്കോവിന്‍റെ Misery എന്ന കഥയില്‍ മകന്‍ മരിച്ചുപോയ ഒരു അച്ഛന്‍ തന്‍റെ സങ്കടം ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് പറഞ്ഞൊഴിയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അയാള്‍ ഒരു കുതിര വണ്ടിക്കാരനാണ്. ആദ്യമെത്തിയ പരുക്കനായ ഒരു പട്ടാള ഓഫീസറോട് ചിലതൊക്കെ പറയാന്‍ അയാള്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അവന് ഒടുവില്‍ സംഭവിച്ചത് എന്ത് എന്ന് പറയാനായി പുറകോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ ഇതിനോടകം തന്നെ അയാളോട് ആവശ്യത്തിലേറെ അനിഷ്ടം കാട്ടിയ ആദ്യത്തെ ആള്‍ മയക്കത്തിലാണ് - ചിലപ്പോള്‍ ഉറക്കം നടിക്കുന്നതുമാവാം. ഇനി എത്തുന്നത് മൂന്നു ചെറുപ്പക്കാരാണ്. ചെറിയൊരു വേതനമാണ് അവര്‍ അയാളോട് പറയുന്നത്. അതൊന്നുമയാള്‍ക്ക് അത്ര പ്രധാനമല്ല. അവര്‍ക്കിടയില്‍ തന്നെ ചില തര്‍ക്കവുമുണ്ട്. അപ്പോഴും അയാളെ പരിഹസിക്കാന്‍ അവര്‍ മടിക്കുന്നില്ല. ഈ ആഴ്ച എന്‍റെ മകന്‍ മരിച്ചു. അതിന്? ആര്‍ക്കാണതില്‍ താത്പര്യം.. അടിമുടി ഉലഞ്ഞും അലഞ്ഞും അന്തിയില്‍ ഒരിടത്ത് ഇരിക്കുമ്പാള്‍ ഈ ദുനിയാവില്‍ ഒരാളും തന്നെ കേള്‍ക്കാന്‍ ഉണ്ടാവില്ല എന്നയാള്‍ക്കറിയാം. ഇയോണ അതാണയാളുടെ പേര്. ആന്‍റണ്‍ ചെക്കോവ് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ശേഷം കാര്യങ്ങള്‍ നമുക്ക് ഊഹിച്ചെടുക്കാവുന്നതേയുള്ളു. വൈക്കോലിട്ടുകൊണ്ട് അയാള്‍ തന്‍റെ കുതിരയോട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങും: കാര്യങ്ങള്‍ അപ്പോള്‍ അങ്ങനെയാണ്. കുസുമ ഇയോണിച്ച് മരിച്ചു. എന്തിനു മരിച്ചുവെന്ന് വെച്ചാ ഒരു പിടിയുമില്ല. ഒന്നോര്‍ത്തെ നിനക്കൊരു കുട്ടിയുണ്ടാവുക അത് മരിച്ചു പോവുക. ഒക്കെ സങ്കടമുള്ള കാര്യമാണ്. അല്ലേ? ആ ചെറിയ കുതിര വൈക്കോല്‍ ചവച്ചു കൊണ്ട് അയാളെ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവളുടെ നിശ്വാസം അയാളുടെ കരങ്ങളില്‍ പതിച്ചു. അതയാളെ വല്ലാതെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, തന്‍റെ സങ്കടം മുഴുവന്‍ കുതിരയോട് അയാള്‍ പങ്കുവച്ചു. (The little mare munches, listens, and breathes on her master's hands. Iona is carried away and tells her all about it.) 7 വൈകാതെ നോമ്പു കാലമാകും. അമ്പതു ദിവസം കഴിച്ച സസൃ ഭക്ഷണത്തിന്‍റെ കഥയൊക്കെയായി അതങ്ങ് അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യും! എല്ലാ നുകങ്ങളും എടുത്തു മാറ്റുകയാണ് ഞാനഭിലഷിക്കുന്ന ഉപവാസമെന്ന ഏശയ്യായുടെ മൊഴിയൊക്കെ നാം മറന്നു പോയി. പാര്‍ക്കുന്ന ഇടത്തിലെ മനുഷ്യരെ പരമാവധി ഭാരമില്ലാതെ ജീവിക്കാന്‍ സഹായിക്കുകയാണ് ശരിയായ പുണ്യമെന്ന് സാരം. അങ്ങനെയാണ് അവനോടൊപ്പം ഉയര്‍ക്കേണ്ടത്. പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പില്‍ ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ടായിരുന്ന നേരത്ത് ജിമ്മി ചേട്ടന്‍ ചെയ്തിരുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ജനുവരി ആരംഭത്തില്‍ ഏതാനും ഗ്രാമീണ വിദ്യാലയങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തി പത്താം ക്ലാസ്സിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരു പി റ്റി എ വിളിച്ചു കൂട്ടുക. ഒരേയൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു കൊടുക്കാനാണ്. "എട്ടാം ക്ലാസ്സിലെ പരീക്ഷ പോലെ , ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സിലെ പരീക്ഷ പോലെ ഒരു പരീക്ഷ മാത്രമാണ് പത്താം ക്ലാസിലെ പരീക്ഷയും. പഴയ സ്കീമില്‍ പഠിച്ച നിങ്ങള്‍ക്കത് മനസ്സിലാവണമെന്നില്ല. പന്ത്രണ്ടു വരെ ഒറ്റ യൂണിറ്റാണ്. അതിന്‍റെ മാര്‍ക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. നിലവില്‍ എസ് എസ് എല്‍സി ബുക്ക് കുട്ടിയുടെ 'മറുക് ' എവിടെയെന്ന് നോക്കാന്‍ മാത്രമേ പിന്നീട് ഉപയോഗപ്പെടുകയുളളൂ", എന്ന് കുസൃതി പറഞ്ഞു അവരുടെ പിരിമുറുക്കത്തെ പുഞ്ചിരിയാക്കുന്നു. മലപ്പുറത്തു നിന്ന് രാവിലെ ഓഫീസിലെത്തിയ തങ്ങള്‍ക്ക് വാഷ് റൂം ഉപയോഗിക്കാന്‍ നല്‍കി പുറത്തേക്കിറങ്ങി നിന്നതിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാണ് നജീബിന്‍റെ ഇലയില്‍ വെച്ച് ഒരു സ്ത്രീ കണ്ണു നിറഞ്ഞത്. എത്ര ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലാണ് മനുഷ്യരുടെ വിരല്‍ മുദ്ര അവശേഷിക്കുന്നത്. വരുന്ന നോമ്പുകാലത്ത് ചെയ്യാവുന്ന ഒരു ചെറിയ കാര്യം രാവിലത്തെ കട്ടന്‍ കാപ്പി വേണ്ടെന്ന് വെക്കുകയാണ്. അതു വഴി കൂടെ പാര്‍ക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക് വൈകി ഉണര്‍ന്നാല്‍ മതിയാകും. 8 ആണ്‍കുട്ടിക്ക് ആര്‍ത്തവമുണ്ടാകുമ്പോള്‍ എന്ന സാങ്കല്‍പ്പിക ചോദ്യം ഒരുനാളും ഫലിതമായിരുന്നില്ല. നാല്പതു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പാണ് അതൊരു ലേഖനത്തിന്‍റെ ശീര്‍ഷകമാവുന്നത്. If Men Could Menstruate /Gloria Steinem. എത്ര അമര്‍ത്തി തുടച്ചിട്ടും മായാത്ത, നരബോധത്തിന്‍റെ ഉടലില്‍ പതിഞ്ഞ ജെന്‍ഡറിന്‍റെ പുള്ളിക്കുത്തുകളെയാണ് അതിലവര്‍ നേരിടാന്‍ ശ്രമിച്ചത്. അടക്കത്തില്‍ പറയേണ്ട ഒരു കാര്യമായിട്ടായിരിക്കില്ല ഇനി അത് പരിഗണിക്കപ്പെടുക. തങ്ങള്‍ പുരുഷനാകാന്‍ പോകുന്ന ആ ദിനത്തെ ഉറ്റുനോക്കിയായിരിക്കും അവന്‍റെ ആഭിമുഖ്യങ്ങളെല്ലാം. എത്രമാത്രം ഒരാഘോഷ ദിനമായി അതിനെ ഒരുക്കാനുള്ള ശ്രദ്ധയിലായിരിക്കും അവന്‍റെ ഉറ്റവര്‍. സ്ത്രീയ്ക്ക് അസൗകര്യമായി കരുതിയ ആ കാര്യം അവനില്‍ സംഭവിക്കുമ്പോള്‍ പ്രകൃത്യാ തന്നെയുള്ള ആണിന്‍റെ മേല്‍ക്കോയ്മയുടെ അടയാളങ്ങളില്‍ ഒന്നായത് ഇനി എണ്ണപ്പെടും. എല്ലായിടത്തും അതിന് നിരക്കുന്ന, മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന സമീപനങ്ങള്‍ പ്രകടമാകുന്നു. ആര്‍ത്തവകാല അസ്വസ്ഥതകള്‍ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഗവേഷണ ഇടമാവും. അതിനെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ സമൂഹത്തില്‍ നിരന്തരമായ പരിശീലനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവും. സാനിറ്ററി ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ അവകാശമാകും. എന്തിന് പുതിയൊരു ഭാഷപോലുമുണ്ടാവും. അതിന്‍റെ അഭാവത്തില്‍ സ്ത്രീകളെ രണ്ടാംകിട സൃഷ്ടിയായി മതങ്ങള്‍ ഒന്നുകൂടെ അടിവരയിടും. സങ്കീര്‍ണമായ കാര്യങ്ങള്‍ അവള്‍ക്ക് ചെയ്യാന്‍ കഴിയാത്തത് പോലും മാസത്തിന്‍റെ ഈ ഉത്സവ ദിനങ്ങളില്‍ അവനനുഭവിക്കുന്ന സ്വാഭാവിക വിശ്രാന്തിയുടെയും ചിന്തയുടെയും കുറവുകൊണ്ട് തന്നെ എന്ന് പറഞ്ഞവര്‍ തലയാട്ടിചിരിക്കും.menstruation; men + എന്ന് പിരിച്ചെഴുതും. ഇതൊക്കെ കൊണ്ടു കൂടിയാവണം തീണ്ടാരിപുരയില്‍ പന്ത്രണ്ടു വര്‍ഷമായി ചുരുണ്ടു കൂടിയിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ ആണുങ്ങളുടെ തെരുവിലെ വര്‍ത്തമാനത്തിലേക്ക് ഒരാചാര്യന്‍ പണ്ട് കുട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നത്. 9 അയല്‍ വീട്ടിലെ ആ മനുഷ്യന്‍റെ പെരുമയൊന്നും അവള്‍ക്കറിയില്ല. ആകെ അറിയുന്നത് അയാള്‍ പാട്ടു പാടും, സാരദ് വായിക്കും എന്നു മാത്രമാണ്. അവര്‍ മാനസിക പ്രശ്നങ്ങളുള്ള ഒരു സ്ത്രീയാണ്. പാട്ടു പാടുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് കഠിന ഹൃദയനായിരിക്കുക അസാദ്ധ്യമാണെന്ന് അവള്‍ കരുതിയിട്ടുണ്ടാവും. അയാളെ നമുക്കറിയാം. ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതത്തിലെ ബാബാ അലാവുദ്ദീന്‍ ഖാന്‍. ബാബയുടെ സംഗീതത്തിനും ജീവിതത്തിനും സമാനതകളില്ല. അനവധിയായ ദുരന്തങ്ങള്‍ക്കിടയിലാണ് ഗുരുവായും സംഗീതജ്ഞനായുമൊക്കെയുള്ള വ്യക്തിത്വം അദ്ദേഹം നിലനിര്‍ത്തിയത്. മധ്യപ്രദേശിലെ മെയ്ഹര്‍ എന്ന ചെറുഗ്രാമത്തിലിരുന്ന് പണ്ഡിറ്റ് രവിശങ്കറിനെ പോലുള്ളവരുടെയെല്ലാം ആചാര്യനായ ആളാണ്. സംഗീതത്തിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ കര്‍ക്കശ്ശക്കാരനുമായിരുന്ന ബാബാ അലാവുദ്ദീന്‍. പരിസരം മറന്നു പാടുന്ന അയാളെ ഉറ്റു നോക്കി നിന്നിട്ടവള്‍ ബാബയുടെ മടിയില്‍ ചുരുണ്ട് കിടന്ന് ഉറങ്ങും. ബാബ ഇതൊന്നും അറിയാതെ സംഗീതത്തില്‍ മുഴുകിയിരിക്കും. ഉണര്‍ന്നെണീക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ ദേവതയായിട്ടുണ്ടാവും. ഒരു വരം ആവശ്യപ്പെടാന്‍ പറയും. ബാബയുടെ സംഗീതാര്‍പ്പണത്തിന്‍റെയും ഭക്തിയുടെയും കരുണയുടെയും അനുകമ്പയുടെയും പ്രതീകം എന്ന നിലയില്‍ ആണ് ഈ കഥ വരുന്നത്. മനുഷ്യരെ സ്നേഹിക്കുകയാണ് ഏറ്റവും ശരിയായ കലയെന്ന് പറഞ്ഞത് വിന്‍സന്‍റ് വാന്‍ഗോഗാണ്. " I feel that there is nothing more truly artistic than to love people." അന്‍പ്/ അരുള്‍/ അനുകമ്പ ബോബി ജോസ് കട്ടികാട് അസ്സീസി മാസിക, ജനുവരി 2026

ബൈബിൾ പണ്ഡിതനും പാരീസ് സർവകലാശാലയിലെ ദൈവശാസ്ത്ര ലക്ചററും ആയിരുന്നു സ്റ്റീഫൻ ലാങ്ടൺ (1150- 1228). അദ്ദേഹം പിന്നീട് 1205 -ൽ കാൻഡർബറിയുടെ മെത്രാപോലീത്തയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹമാണ് ആദ്യമായി സുവിശേഷങ്ങളെ അധ്യായങ്ങൾ ആക്കി തിരിച്ചത്. അതിനുമുമ്പുവരെ നിരവധി തുകൽ ചുരുളുകളിൽ എഴുതപ്പെട്ട, വിഭജനങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത പുസ്തകങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു സുവിശേഷങ്ങൾ. ഒരേ ആശയം അല്ലെങ്കിൽ ഒരേ ഭാഗം രണ്ട് അധ്യായങ്ങളിലായി മുറിഞ്ഞ് പോയിട്ടുള്ള സന്ദർഭങ്ങൾ ഒന്നോ രണ്ടോ ഇടങ്ങളിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും ഒറ്റ വാചകം തന്നെ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളിലായി മുറിഞ്ഞു പോയിട്ടുള്ള ഏക സന്ദർഭം യോഹന്നാൻ 7:53+8:1-ൽ മാത്രമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. യേശു ജെറുസലേം ദേവാലയത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുകയും അവനിൽ നേതൃത്വവും സാധാരണ ജനവും രണ്ടു തട്ടിലായി വിഭജിതമാവുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യമാണ് പശ്ചാത്തലം. മലയാളം ബൈബിളിൽ 7-ാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനവാക്യം: "ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് പോയി." എന്നാണ്. എട്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ ഒന്നാം വാക്യമാകട്ടെ, "യേശു ഒലിവ് മലയിലേക്ക് പോയി" എന്നും. സത്യത്തിൽ, "ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് പോയപ്പോൾ യേശു ഒലിവ് മലയിലേക്ക് പോയി" - എന്ന് ഒറ്റവാക്യമായാണ് അത് ഉണ്ടാകേണ്ടിയിരുന്നത്. യേശു രാത്രികളിൽ ദീർഘമായി പ്രാർഥനയിൽ ചെലവിട്ടിരുന്നു. "വിജന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി", "ഒലിവ് മലയിലേക്ക് പോയി" എന്നെല്ലാം പറയുമ്പോൾ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായി പോയി, ധ്യാനത്തിനായി പോയി എന്നാണ് സുവിശേഷങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വീടുകളിലേക്ക് പോയ ജനം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ അക്രമാസക്തരായിരുന്നു എന്ന് നാം കാണുന്നുണ്ട്. അവർ ഓരോ ആളും തൻ്റെ തന്നെ മാളങ്ങളിലേക്കാണ് - സ്വാർത്ഥതകളിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അക്രമാസക്തരായ മനുഷ്യർ സ്വന്തം സ്വത്വങ്ങളിലേക്ക് പിൻവലിയുമ്പോൾ, കാരുണ്യമുള്ള, ശാന്തനായ വ്യക്തി ധ്യാനത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. ധ്യാനത്തിലേക്ക് പോകുന്ന വ്യക്തി കൂടുതൽ കാരുണ്യവുമായാണ് തിരിച്ചുവരിക. കാരണം, ധ്യാനിക്കുന്നയാൾ ദൈവമെന്ന കണ്ണാടിയിൽ തന്നെത്തന്നെയും തൻ്റെ ചുറ്റുപാടിനെയുമാണ് കാണുകയാണ്. തൻ്റെ കുറവുകളും പരിമിതികളും അയാൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവുകളും പരിമിതികളും തന്റേതുകൂടിയാണെന്ന് അയാൾക്ക് വെളിച്ചമുണ്ടാകുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അയാൾ കൂടുതൽ കാരുണ്യംസംവഹിക്കുന്ന ഹൃദയവുമായി തിരിച്ച് മലയിറങ്ങുന്നത്. എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ തൊട്ടടുത്തുവരുന്നത് എന്താണെന്ന് നോക്കൂ! വ്യഭിചാരത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയെയും കൊണ്ട് അവർ അവന്റെ മുമ്പിലേക്ക് വരികയാണ്. ധ്യാനത്തിലേക്ക് പോകാതെ സ്വന്തം സ്വത്വത്തിൻ്റെ കുടുസ്സുകളിലേക്ക് പിൻവലിയുന്നവർ കൂടുതൽ അന്യരെ വിധിക്കുന്നവരായി മാറും. വിശ്വപ്രസിദ്ധമായ ആ വിധി വാചകമാണ് താമസിയാതെ നാം കേൾക്കുന്നത്: "നിങ്ങളിൽ പാപം ഇല്ലാത്തവൻ ആദ്യം അവളെ കല്ലെറിയട്ടെ." ധ്യാനിക്കാത്തവർ തങ്ങളുടെ സ്വത്വങ്ങളിൽ അഭിരമിക്കുന്നവരും, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവർ അന്യരെ വിധിക്കുന്നവരും, അന്യരെ വിധിക്കുന്നവർ ഹിംസ ആചരിക്കുന്നവരുമാകും. അവൻ അവരെ തങ്ങളിലേക്കു തന്നെ ഒരുനിമിഷം തിരിച്ചു നിർത്തിക്കഴിയുമ്പോൾ - അവളെ എറിഞ്ഞു കൊല്ലാൻ കല്ലുകളും എടുത്ത് വന്നവർ എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞുപോകുന്നു. എങ്ങനെ അത് സംഭവിച്ചു? കാരണം, യേശു അവരെക്കൊണ്ട് ധ്യാനിപ്പിച്ചു. ഒറ്റ നിമിഷത്തെ ധ്യാനമാണ് കല്ലുകൾ ഉപേക്ഷിക്കാനും തിരിച്ചുപോകാനും അവരെ നിർബന്ധിച്ചത്. അവരെല്ലാം പോയ്ക്കഴിയുമ്പോൾ 'അവനും അവളും മാത്രം ശേഷിച്ചു' എന്നാണ് പറയുന്നത്. അവൾ ദൈവത്തെയും തന്നെത്തന്നെയും കണ്ടിരിക്കുന്നു - തീവ്രതരമായ ഒരു ധ്യാനത്തിലൂടെ. അവൾ സ്വയം കണ്ടുകഴിയുമ്പോൾ അവൻ അവളോട് പറയുന്നു: "ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. മേലിൽ പാപം ചെയ്യരുത്." ഒരു ദിവസം നമ്മുടെ എല്ലാ കവലകളിലും എല്ലാ പത്രങ്ങളിലും എല്ലാ ടിവി ചാനലുകളിലും എല്ലാ സോഷ്യൽ മീഡിയ സൈറ്റുകളിലും ഈ പത്ത് ചെറുവാക്യങ്ങൾ മാത്രം കടന്നുവരികയും ബാക്കിയെല്ലാം ഒരു ദിവസത്തേക്ക് മായ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തെന്നാൽ പിറ്റേന്ന് ലോകം മറ്റൊന്നായി പരിണമിച്ചിരിക്കും!

Stephen Langton (1150-1228) was a biblical scholar and Theology lecturer at the University of Paris. He was later elected to be the Archbishop of Canterbury in 1205. He was the first to divide the Gospels into chapters. Until then, the Gospels had been a set of scrolls without divisions. Although there are one or two instances where the one idea or passage got split into two chapters, I think the only instance where a single verse got split and came to be in two chapters is only in John 7:53 + 8:1. The context is the situation where Jesus is teaching in the Jerusalem temple and the leadership and the common people are divided into two groups. In the Catholic version of the Bible, the last verse of chapter 7 is brought into the beginning of the 8th chapter: "53 Then each went to his own house." 8:1"while Jesus went to the Mount of Olives." In fact, it should have been a single verse. Jesus spent long hours during nights in prayer. When the Gospels say "He went to a deserted place" and "He went to the Mountain," they would mean that He went to pray or spend time in meditation. We see that the people who went to their houses were aggressive while they were in the temple. Then each went to his own house - can mean to their own selfishness. If you remain in yourself, you remain violent, whereas a compassionate, peaceful person is the one who retreats into meditation. The person who retreats to meditation returns with more compassion. Because the person who meditates sees himself and his surroundings in the larger mirror that is God. He recognizes his own shortcomings and limitations. It becomes clear to him that the shortcomings and limitations of others are also his own. That is why he returns from the mountain with a more compassionate heart. Look what comes next in chapter 8! They bring a woman caught in adultery to him. Those who do not meditate and retreat into their own selves will become more judgmental of others. We soon would hear that famous line: “Let him who is without sin among you be the first to throw a stone at her.” Those who do not meditate will be self-absorbed, those who are so will be judgmental of others, and those who judge others will be aggressive. When Jesus had them to turn to themselves momentarily – ​​all those who came to throw stones at her, and do away with her, disperse. How did that happen? Because Jesus made them meditate. It was a single moment of meditation that made them to put down the stones and leave. When they all had left, it is written that ‘he was left alone with the woman before him.’ Now she has seen herself in him– through an intense meditation. Once she has found herself, he says to her: "Neither do I condemn you. Go, and sin no more." If just for a day these ten little verses were to appear on all our streets, in all our newspapers, on all our TV channels, and on all our social media sites, and all the rest were to be erased for a day, the world would have transformed into a different place the following day!

മുമ്പും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും വീണ്ടും എഴുതണം എന്നുതോന്നി. വ്ലോഗേഴ്‌സിൻ്റെയും യൂറ്റ്യൂബേഴ്സിൻ്റെയും എണ്ണം പെരുകുന്നതനുസരിച്ച് "പഴയ ---- നടിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ രൂപം കണ്ടോ" എന്നും മറ്റുമുള്ള വീഡിയോകൾ പലരും അപ്ലോഡ് ചെയ്യുന്നതായി കാണുന്നുണ്ട്. തീർച്ചയായും കൗമാരത്തിലോ യൗവ്വനത്തിലോ ഉണ്ടായിരുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യാസം വന്നിട്ടുണ്ടാകും കുറേ വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ മിക്കവർക്കും. ചിലർ വളരെ വർക്കൗട്ട് ചെയ്തും ജീവിതത്തിൽ കണിശമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ പാലിച്ചും അവരുടെ ആകാരവും മറ്റും കുറെയൊക്കെ സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാവാം. അവർ നിത്യഹരിത താരങ്ങൾ ആണെന്ന് ഏറെ ഘോഷിക്കപ്പെടുന്നും ഉണ്ട്. സത്യത്തിൽ ജീവിതത്തിൽ നിരന്തരമായ വ്യായാമവും കണിശമായ ഭക്ഷണപാനീയ നിയന്ത്രണവും പാലിക്കേണ്ടതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ് എന്ന ഭാവത്തിലാണ് ഇത്തരം കാൺടൻ്റുകൾ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ അതിനു പിന്നിലുള്ള പ്രത്യയശാസ്ത്രം വളരെ പ്രതിലോമകരമായ ഒന്നാണ് എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട്. യൗവ്വനമാണ് സ്വീകാര്യം; വാർദ്ധക്യം സ്വീകാര്യമല്ല. സൗകുമാര്യമാണ് സ്വീകാര്യം; അതല്ലാത്തത് സ്വീകാര്യമല്ല. ആരോഗ്യമാണ് സ്വീകാര്യം; അനാരോഗ്യം സ്വീകാര്യമല്ല: എന്നിത്യാദി നിലപാടുകൾ ഉണ്ടതിൽ. അതുമാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിൻ്റെ ബെഞ്ച്മാർക്ക് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുത്തുകയാണ് അത്തരം നിർമ്മിതികളിലൂടെ. ജീവിതത്തെ സമഗ്രമായി സമീപിക്കാതെ ഭാഗികമായി മാത്രം സമീപിക്കുന്നു എന്ന പ്രശ്നവുമുണ്ടവിടെ. ഒരാൾ ഭൂമിക്കും സമൂഹത്തിനും ഒത്തിരി സംഭാവന ചെയ്യുന്നുണ്ട് തൻ്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ. അവർ ചെയ്ത അധ്വാനത്തിലൂടെ; അവർ പെറ്റുവളർത്തിയ പുതിയ ജീവനുകളിലൂടെ; അവർ ഭൂമിക്ക് പ്രദാനം ചെയ്ത നന്മകളിലൂടെ; അവർ സ്നേഹിച്ച് ബലപ്പെടുത്തിയ അനേകമനേകം മനുഷ്യരിലൂടെ. അവരുടെ അത്തരം വലിയ സംഭാവനകളെ വിലയില്ലാതെ കാണുന്നു എന്നതും വലിയ പ്രശ്നമാണ്. എന്നാൽ, അടിസ്ഥാന പ്രശ്നം മറ്റൊന്നാണ്. ജീവനെ, പൂർണ്ണതയിലേക്കുള്ള അതിൻ്റെ വൈവിധ്യമാർന്ന പ്രയാണ വഴികളെ, ഒരാൾ തൻ്റെ ആരോഗ്യവും ആയുസ്സും ചെലവഴിക്കുന്നതിലൂടെ തിടംവക്കുന്ന ആത്മാവിൻ്റെ അമൂല്യമായ തേജസ്സിനെയൊക്കെ അവജ്ഞപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതാണ് അത്തരം നിലപാടുകളിലെ കാതലായ പ്രശ്നം. ലോകത്തിലെ എല്ലാ ആത്മീയ ധാരകളിലും ലാളിത്യത്തിന്, ദരിദ്രാവസ്ഥക്ക്, പ്രായത്തിന്, ആരോഗ്യമില്ലായ്മക്ക്, സൗകുമാര്യമില്ലായ്മക്ക്, ജരാനരകൾക്ക് - ഒക്കെ കൂടുതലായ ആദരവ് നല്കുന്നതായി കാണാം. മറിച്ച് ഇന്നാകട്ടെ, ആദരവുകൾ നല്കുന്നില്ല എന്നുമാത്രമല്ല, അവജ്ഞയും അനാദരവും നല്കുന്നു എന്നതും സമൂഹത്തിൻ്റെ അനാധ്യാത്മിക വല്ക്കരണത്തിൻ്റെ ഫലങ്ങളാണ് എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട്. ഒത്തിരി സന്തോഷകരമല്ലാത്ത ഒരു സൂചനയാണത്. കാണുന്നതിനപ്പുറം കാണാത്തതിൽ വിശ്വസിച്ച് മഹത്വം നല്കണം. പ്രാണനെ, ജീവനെ, നമിക്കണം. ക്ഷീണം സ്നേഹമാണ്; ജരാനരകൾ സ്നേഹമാണ്. രോഗം സ്നേഹമാണ്. മരണം സ്നേഹമാണ്. പ്രണയമേ നിന്നിലേക്ക് നടന്നല്ലോ വിണ്ടുകീറി - മെലിഞ്ഞുണങ്ങിപ്പോയതീ പാദങ്ങൾ! ഭക്ത്യാദരങ്ങളോടെ തൊട്ടുമുത്തണം.

നമുക്ക് എവിടെയാണ് പിഴച്ചത്? അതോ, ഇത് നമ്മുടെ പിഴ അല്ലെന്നുണ്ടോ? എങ്ങനെയാണ് ചിന്ത ഇത്രയധികം ദൂരേക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ടത്? വീണ്ടും, സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളുടെ കാലത്തെ നമ്മുടെ പ്രതികരണങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. ലോകമെമ്പാടും ജനങ്ങൾ രണ്ടര മണിക്കൂറോളം സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾക്കായി ചെലവാക്കുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത് (സത്യത്തിൽ എൻ്റെ സ്ക്രീൻ ടൈം അതിനെക്കാൾ കൂടുതലാണ്!). സമ്പന്ന രാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ താരതമ്യേന കൂടുതൽ സമയം സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾക്കായി തങ്ങളുടെ സമയം വിനിയോഗിക്കുന്നു എന്നും പറയപ്പെടുന്നു: ശരാശരി മൂന്നു-നാലുമണിക്കൂർ വരെ! ഇത്രയും സമയത്തിനകം കുറേയേറെ പോസ്റ്റുകൾ വായിക്കുകയും വീഡിയോകളും റീലുകളും കാണുകയും അതിനോട് മിക്കതിനോടും പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. തിരക്കിട്ടുള്ള സ്ക്രോളിങ്ങാണ്. മുഴുവനുമൊന്നും വായിക്കാനും കാണാനും കേൾക്കാനും സമയമില്ല. എല്ലായിടത്തും പ്രതികരിക്കുകയും വേണം! പ്രതികരണം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടണം എന്നും സ്വാഭാവികമായും താല്പര്യമുണ്ടാവും. അതുകൊണ്ടാവണം, നെഗറ്റീവ് ആയ, വൈകാരികമായി ലോഡഡ് ആയ പ്രതികരണങ്ങൾ കൊണ്ട് സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളുടെ കമൻ്റ് ബോക്സുകൾ നിറയുന്നത്! ചിന്തക്കൊന്നും നേരമില്ല. മനുഷ്യർ തിരക്കിലാണ്. പിന്തള്ളപ്പെട്ടുകൂടാ; പിന്നിലായും പോയ്ക്കൂടാ! ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ കത്തോലിക്കാ ഭവനങ്ങളിലെല്ലാം രാത്രി മിക്കവാറും ഏഴിന് ചില വീടുകളിൽ എട്ടിന് ജപമാലചൊല്ലി കുടുംബ പ്രാർത്ഥന നടത്തുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു, കുറച്ചു വർഷം മുമ്പുവരെ. കുടുംബ പ്രാർത്ഥനകൾ പലയിടത്തും മുടങ്ങിപ്പോയ മട്ടാണ്. അതിനുള്ള ഒരു കാരണമായി പറയപ്പെടുന്നത് ടെലവിഷൻ നിത്യജീവിതത്തിൻ്റെ ഭാഗമായി എന്നതായിരുന്നു. സീരിയലുകളും അതു കഴിയുമ്പോഴേക്കും രാത്രി വാർത്തയും വന്നു. വിവിധ ചാനലുകളിലെ സീരിയലുകൾ സ്ത്രീ സദസ്സുകളെ വിരുന്നൂട്ടി. വിശദമായ ചർച്ചകളോടെയുള്ള വാർത്താ മണിക്കൂറുകൾ ആണുങ്ങളെയും ത്രസിപ്പിച്ചു. പയ്യെപ്പയ്യെ കുടുംബ പ്രാർത്ഥനയെ തട്ടിൻപുറത്ത് തള്ളി. പിന്നെ സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളോടെ സ്മാർട്ട് ഫോണുകൾ വന്നു. ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന നേരം പോലും അതപഹരിച്ചു. ഫലമോ, കുടുംബ പ്രാർത്ഥന മാത്രമല്ല, കുടുംബത്തിനകത്തെ വ്യക്ത്യന്തര ബന്ധങ്ങളുടെ ഇടം പോലുമാണ് അത് കൊണ്ടുപോയത്! എട്ടു മണിക്കൂർ തൊഴിലും രണ്ടു മണിക്കൂറിലധികം യാത്രയും പിന്നെ പാചകവും മറ്റ് വീട്ടുപണികളും ഒരു മണിക്കൂറെങ്കിലും ടെലവിഷനും നേരത്തേ പറഞ്ഞതു പോലെ രണ്ടര മണിക്കൂർ സോഷ്യൽ മീഡിയയും ഏതാനും ഫോൺ വിളിയും കൂടി ആകുമ്പോൾ മണിക്കൂറെത്രയായി? മാനസിക സമ്മർദ്ദം വാങ്ങാൻ ഇനിയാരും ചന്തയിൽ പോകേണ്ടിവരില്ല! ആത്മീയ അച്ചടക്കം നഷ്ടപ്പെടുകയും മാനസിക സമ്മർദ്ദം വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു മാത്രമല്ല, സ്വാഭാവിക ജീവിതത്തിൽ അന്തർലീനമായിരുന്ന ചിന്ത / വിചിന്തനം / ധ്യാനം എന്നതുകൂടിയാണ് മാനവകുലത്തിന് നഷ്ടമാകുന്നത്. മേലധികാരിയുമായി, ഭാര്യയുമായി, ഭർത്താവുമായി - വൈകാരിക ക്ഷതമുണ്ടാവുകയാേ ഉണ്ടാക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരു ഇൻ്ററാക്ഷൻ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, തന്നിൽനിന്ന് മാറിനിന്ന് അതിനെ നോക്കിക്കാണാനുള്ള - അതുതന്നെയാണ് ധ്യാനത്തിൻ്റെ ഒരു രൂപം - സാധ്യത കൂടി ഈ തിരക്കിനിടക്ക് നമുക്ക് നഷ്ടമാവുകയാണ്. മനുഷ്യർ ഇത്രകണ്ട് അക്രമാസക്തരാകുന്നത് സിനിമയും മാധ്യമങ്ങളും മൂലമാണ് എന്ന് പറയുന്നത് നമ്മളെല്ലാം ആയിരിക്കുന്ന വിഷമവൃത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്. 1 പ്രയോറിറ്റൈസ് (prioritize) ചെയ്യുക: മുൻഗണനാ ക്രമം തീരുമാനിക്കുക. 2 ക്രമീകരിക്കുക (organize) ചെയ്യുക: ജീവിതം ക്രമീകരിക്കാനുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം മിക്കവർക്കും ലഭ്യമാകുന്നില്ല. ഒരു ദിവസംതന്നെ രണ്ടു തവണയൊക്കെ ടൗണിലോ കടയിലോ പോകുന്നവരെ കാണാം. കടുക് തീരാറാവുമ്പോഴേ കടുക് എന്നും മാവ് തീരാറാവുമ്പോഴേ മാവ് എന്നും, വാങ്ങാനുള്ള വസ്തുക്കളുടെ ലിസ്റ്റ് എഴുതിവക്കുന്ന ഒരു ശീലം തുടങ്ങിയാൽത്തന്നെ രണ്ടു മാസത്തിനകം നിരവധി മണിക്കൂറുകളും ഒത്തിരി പെട്രോളും നാം ലാഭിച്ചിരിക്കും. 3 ബോധപൂർവ്വം ജീവിതം മെല്ലെയാക്കുക (slowdown): ഡിജിറ്റൽ മീഡിയയും സോഷ്യൽ മീഡിയയും വഴി നമുക്കു ലഭിക്കുന്നത് വിവരങ്ങളാണ് (information). അത് പ്രോസസ്സ് ചെയ്യാൻ സമയം എടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽഅതുകൊണ്ടുമാത്രം വലിയ കാര്യമില്ല. അതിനെ മനസ്സിലിട്ട് ജിഗ്സോ പസിൽ പോലെ അങ്ങുമിങ്ങും ബന്ധിപ്പിച്ചു നോക്കണം. അല്പനേരം മാറിനിന്ന് നമ്മെത്തന്നെ നോക്കണം; ന്യായീകരണം മാറ്റിവച്ച് കാര്യകാരണ സഹിതം നമ്മെ ചോദ്യം ചെയ്യണം. പറഞ്ഞ വാക്കുകളെയും പറയാതെ പോയ വാക്കുകളെയും കുറിച്ച് ആത്മശോധന ചെയ്യണം. ഇവയൊക്കെയാണ് നമ്മെ വീണ്ടും നാമാക്കാനുള്ള പോംവഴികൾ എന്നുതോന്നുന്നു.

Key Takeaways 5 Decisions to renew your life in the new year പുതിയ വര്‍ഷത്തിലേക്കു നാം പ്രവേശിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ കലണ്ടറില്‍ വന്നുപോയ കുറവുകള്‍ നികത്തി പുതിയ തീരുമാനങ്ങളിലേക്കു നീങ്ങുവാനുള്ള അവസരമാണിത്. ജീവിതം നവീകരിക്കുവാനുള്ള യാത്രയില്‍ ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചാണ്. വരാനിരിക്കുന്ന നാളുകള്‍ ഇന്നത്തേതിനേക്കാള്‍ മെച്ചപ്പെട്ടതായിരിക്കണം. സംസാരത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും വന്നുപോയ വീഴ്ചകള്‍ തിരുത്തണം. 'അല്പംകൂടി നന്നാവുക' എന്നതിനേക്കാള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായ മാറ്റത്തിന് സ്വയം വിധേയമാക്കണം. അലസതയില്‍ ജീവിച്ചു നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ദിവസങ്ങളുണ്ട്. ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ച് വേവലാതിപ്പെടാറുണ്ട്. ഇത്തരത്തിലുള്ള അവസ്ഥയില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ ഉയര്‍ന്നു പറക്കണം. എനിക്കു പലതും ചെയ്യുവാന്‍ പറ്റുമെന്നുള്ള ആത്മധൈര്യം വീണ്ടെടുക്കണം. ജീവിതത്തില്‍ പല പല ചോദ്യങ്ങളുയര്‍ന്നു വരാം. എല്ലാ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കും നമുക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കില്ല. എല്ലാറ്റിനും ഉത്തരം കിട്ടിയാല്‍ നമ്മള്‍ അന്വേഷകരാവില്ല. ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം കിട്ടാതെ വന്നാല്‍ തളരരുത്. ദൈവത്തിനു മാത്രം മതിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളുണ്ട്. മാനുഷിക ബുദ്ധിക്ക് അഗ്രാഹ്യമായ കാര്യങ്ങള്‍ സംഭവിക്കുമ്പോള്‍ സമചിത്തതയോടെ നേരിടണം. ദിവാസ്വപ്നങ്ങളില്‍ മുഴുകി എത്രയോ സമയമാണ് ചില നശിപ്പിക്കുന്നത്. കൊച്ചു കൊച്ചു സ്വപ്നങ്ങള്‍ നിറവേറ്റിക്കൊണ്ട് പുരോഗതിയിലേക്കു പ്രയാണം ചെയ്യുവാന്‍ കഴിയുന്നവരാണ് ജീവിതത്തില്‍ വിജയിക്കുന്നത്. ഇന്നില്‍ ജീവിക്കുക. ഇന്നലെകളെ മറന്നു കളയുക. നാളയെ നോക്കി സ്തുതിക്കുക. ഓരോ പുത്തന്‍ വര്‍ഷവും നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന പാഠമുണ്ട്. അനുഭവങ്ങളില്‍ നിന്നും പാഠം പഠിക്കുക. ഓരോ അനുഭവവും ഒരു വഴി വിളക്കാണ്. അതില്‍ നിന്നും പാഠം പഠിച്ച് മുന്നോട്ടു പോകണം. വീഴ്ചകളെ കുറ്റം പറയുകയും വഴി മുടക്കുന്ന കല്ലുകളായി കാണുന്നവരുണ്ട്. എന്നാല്‍ ആ കല്ലുകളില്‍ ചവുട്ടിക്കയറി യാത്രകള്‍ തുടരണം. വഴി മുടക്കുന്ന കല്ലുകളെ ചവുട്ടുപടികളായി രൂപാന്തരപ്പെടണം. ഒരു പരാജയവും നമ്മെ തളര്‍ത്തരുത്. നിരാശപ്പെടാതിരിക്കുവാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും കഴിയും. സ്വന്തം ചിതയില്‍ നിന്നും പറന്നുയരുന്ന ഫിനിക്സ് പക്ഷിയെപ്പോലെ നാം പറന്നുയരണം. നടനും, നാട്യവും, പ്രേക്ഷകനുമെല്ലാം ഞാന്‍ തന്നെയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയണം. ആരുടെയും വാക്കുകള്‍ നമ്മെ തളര്‍ത്തരുത്, നമ്മെ ചെറുതാക്കി മാറ്റുന്ന സംസാരമുള്ളവരില്‍ നിന്നും അകല്‍ച്ച പാലിക്കണം. സംസാരം കൊണ്ടും പ്രവൃത്തികൊണ്ടും നമ്മെ വളര്‍ത്തിവിടുന്നവരുടെ സാമീപ്യം തേടുക. എല്ലാം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലോകമാണിത്. ലോകത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളെ ശ്രദ്ധയോടെ വീക്ഷിക്കണം. ഒരു പുഴയിലൊഴുകുന്ന വെള്ളംപോലെയാണ് ജീവിതം. കലയിലും സംസ്കാരത്തിലുമെല്ലാം മാറ്റങ്ങള്‍ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നല്ല വായനവഴി മനുഷ്യരെയും ലോകത്തെയും പഠിക്കുക. സൂക്ഷ്മമായ ഗവേഷണം വഴി സമൂഹത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്ന വ്യതിയാനങ്ങള്‍ വിലയിരുത്തണം. കാലത്തിനൊത്തു നടക്കുകയും കാലത്തിനപ്പുറം കാണുന്ന ക്രാന്തദര്‍ശികളായി ഓരോരുത്തരും രൂപാന്തരപ്പെടണം. നമ്മുടെ അറിവിലും കാഴ്ചയിലും നാം മാറിയില്ലെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ സമൂഹത്തിന് വേണ്ടാത്തവരായിത്തീരും. വിധിയെ പഴിച്ചും പരിഭവങ്ങള്‍ പറഞ്ഞും ജീവിതം തീര്‍ക്കരുത്. എവിടെയാണോ വളരാന്‍ സാധ്യതയുള്ളത് അതു മനസ്സിലാക്കി നാം ചരിക്കണം. ഒന്നിനെയും ഭയപ്പെടാതെ ജീവിക്കണം. ഭയപ്പെടേണ്ട ഞാന്‍ കൂടെയുണ്ട് എന്നു നിരന്തരം പറയുന്ന ദൈവത്തില്‍ അഭയം കണ്ടെത്തണം. ഭയം നമ്മില്‍ നിഷേധാത്മകമായ വികാരത്തെ ജനിപ്പിക്കാം. ഒരാള്‍ ഭയപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ അവനെ ഭയപ്പെടുത്തുവാന്‍ പലരും കടന്നു വരും. ജീവിതാനുഭവങ്ങളെ ധൈര്യത്തോടെ അഭിമുഖീകരിക്കുവാന്‍ നമുക്കു സാധിക്കണം. അമിതമായ ഭയം വന്നാല്‍ നമ്മില്‍ അവശേഷിക്കുന്ന ശക്തികൂടി ചോര്‍ന്നുപോകും. പുതിയ വര്‍ഷത്തില്‍ ശക്തനായ ദൈവത്തിന്‍റെ വലതുകരത്തില്‍ കീഴില്‍ അഭയം കണ്ടെത്താം. തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതത്തിലാണു നമ്മള്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കുവാന്‍ നമുക്കു സമയമില്ല. പ്രായമായ മാതാപിതാക്കളുടെ കൂടെ അല്പസമയം കൂടി ഇരിക്കുന്ന മക്കളായി നാം മാറണം. ജീവിത പങ്കാളിയെ കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കുന്ന പങ്കാളിയാവണം. സ്വയം പുകഴ്ത്തിപ്പറയുന്നതിനേക്കാള്‍ മറ്റുള്ളവരെ കേള്‍ക്കുന്നതില്‍ നാം ഉത്സാഹം കാണിക്കണം. മനുഷ്യരെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ താളങ്ങളെയും നാം ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മളില്‍ നന്മയുടെ ചലനങ്ങളുണ്ടാവും. നാം അറിയാതെ നമ്മള്‍ പുതിയ മനുഷ്യരായിത്തീരും. ശാന്തത അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ വര്‍ഷം നമുക്കു പടുത്തുയര്‍ത്താം. എല്ലാറ്റിനെയും ശാന്തമായി കാണുന്ന മനുഷ്യരാണോ നമ്മള്‍? ക്ഷിപ്രകോപവും പൊട്ടിത്തറിയുമെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കണം. പിന്നീടു മനസ്സിനു ഭാരം വരുത്താവുന്ന സംസാരവും പ്രതികരണവും ഉപേക്ഷിക്കണം. ആര്‍ക്കും നമ്മെ സമീപിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്ന ശാന്തത സ്വന്തമാക്കാം. വിനീത ഹൃദയവും ശാന്തശീലവും കൈമുതലാക്കുന്ന ജീവിതത്തെ എല്ലാവരും സ്നേഹിക്കും. പുതിയ തീരുമാനത്തിലൂടെ പുതിയ മനുഷ്യരായി നമുക്കു മാറാം. പുതിയ മനുഷ്യനായി പുതിയ വര്‍ഷത്തിലേക്ക് ഫാ. ജോസഫ് പുത്തന്‍പുരയ്ക്കല്‍ അസ്സീസി മാസിക, ജനുവര‍ി, 2026

കഥപറയുന്ന അഭ്രപാളി അധ്യായം 4 സെല്ലുലോയിഡിലെ തത്വചിന്തകള്‍ പലപ്പോഴും കലാരൂപങ്ങള്‍ അതതു കാലഘട്ടത്തിലെ സമൂഹത്തിന്‍റെ രാഷ്ട്രീയ ചിത്രങ്ങളുടെ അടയാളപ്പെടുത്തലുകള്‍ ആകാറുണ്ട്. അതുപോലെ തന്നെ സമൂഹത്തെ സ്വാധീനിച്ച തത്വചിന്തകള്‍ കലകളില്‍ സ്വാധീനം ചെലുത്താറുമുണ്ട്. അവയൊക്കെതന്നെ കലയുടെ ഭംഗിയും, ആകര്‍ഷീയണതയും വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുകയോ, ഇല്ലാതാക്കുകയോ ഒക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതത് തത്വചിന്തകള്‍ സമൂഹത്തില്‍ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനമായിരിക്കില്ല കലകളില്‍ അത് പ്രകടിപ്പിക്കുക. ഉദാഹരണമായി അങ്ങേയറ്റം പിന്‍തിരിപ്പനെന്നു വിളിപ്പേരുള്ള തത്വശാസ്ത്രമായ ഉത്തരാധുനികത സിനിമയില്‍ പക്ഷേ അവിശ്വസനീയമയായ ഒരു കലാലോകം നമുക്ക് മുന്നില്‍ തുറന്നു. നമ്മള്‍ ഇതുവരെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പൊളിറ്റിക്കല്‍ കറക്ട്നെസ്സ് എന്ന ചിന്താധാരയും അധികമായാല്‍ സിനിമയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ കാര്യമായി ബാധിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. അതിന്‍റെ കൂടുതല്‍ വിവരണങ്ങളിലേയ്ക്ക് കടക്കുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കേണ്ട പദമാണ് "വോക്ക്"(Woke)* ജാഗ്രതയോടെയിരിക്കുക, ഉണര്‍ന്നിരിക്കുക തുങ്ങിയവയൊക്കെയാണ് വോക്ക് എന്ന വാക്കിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം. 1962 ല്‍ വില്യന്‍ മെല്‍വിന്‍ കെല്ലി എന്ന ആഫ്രിക്കന്‍ വംശജനായ അമേരിക്കന്‍ സാഹിത്യകാരനാണ് ആദ്യമായി ഈ വാക്ക് രാഷ്ട്രീയമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉപയോഗിച്ചത്. സമൂഹത്തിലുള്ള അനീതികളെക്കുറിച്ച് ധാരണയോടെയിരിക്കുക, ഉണര്‍ന്നിരിക്കുക എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ വില്യന്‍ ആ പദത്തിന് ഒരു രാഷ്ട്രീയ മാനം കൊടുത്തു. പിന്നീട് കാലങ്ങളോളം രാഷ്ട്രീയമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ നിശബദ്ധമായ ഈ പദം 2013ലാണ് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചത്. 2013ല്‍ അമേരിക്കയില്‍ പരക്കെ അരങ്ങേറിയ പോലീസ് വാഴ്ചയ്ക്കെതിരെയുള്ള പ്രതികരണമെന്നോണമായിരുന്നു അത്. പ്രധാനമായും അവിടുത്തെ കറുത്ത വംശജര്‍ക്കെതിരെയുള്ള കിരാതമായ പോലീസ് വാഴ്ചക്കെതിരെ. പോലീസിന്‍റെ ഈ നീതിരഹിതമായി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കെതിരെ നടന്ന സമരങ്ങളില്‍ ഉയര്‍ന്നുകേട്ട ഹാഷ് ടാഗാണ് " സ്റ്റേ വോക്ക് "(Stay Woke). ക്രമേണ ആ പദം വംശീയത, എല്‍.ജി.ബി.റ്റി.ക്യു.എ.ഐ.+, ഫെമിനിസം, അടിമത്വം തുടങ്ങിയതിനെല്ലാം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒന്നായി മാറി. പൊളിറ്റിക്കലി കറക്ട് ആവുക എന്നതുപോലെ തന്നെ ' വോക്കാ 'വുക എന്നതും ശരിയോടൊപ്പം നില്‍ക്കുന്നു എന്നതിന്‍റെ പ്രതിഫലനമായിമാറി. ഇതിനെതിരെ വിവിധങ്ങളായ വാദങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നു. പ്രത്യേകമായി ലോകമാനമുള്ള വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വ്യക്തികളോ, സംഘടനകളോ ഒക്കെ. ഉദാഹരണമായി റിച്ചാര്‍ഡ് ഡോക്കിന്‍സിനെപ്പോലുള്ളവരെ പിന്‍പറ്റുന്ന നവനാസ്തികരില്‍ ഒരുവിഭാഗം. ഭൗതിക ശാസ്ത്രത്തിലെയോ, ജീവശാസ്ത്രത്തിലേയോ നിയമങ്ങള്‍ സാമൂഹിക വിഷയങ്ങളില്‍ പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ട് ഇക്കൂട്ടര്‍ വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിനു പ്രതിരോധം സൃഷ്ടിച്ചു. കലയുടെ മേഖലയില്‍ ' വോക്കി 'നുവേണ്ടി വാദിച്ചവര്‍ മുന്നോട്ടുവച്ച വാദങ്ങള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ വോക്ക് വിരോധികള്‍ക്ക് ഇവരെ തല്ലാനുള്ള വടി കൈയില്‍ കൊടുത്തപോലായിരുന്നു. എന്തെന്നാല്‍ പൊളിറ്റിക്കല്‍ കറക്ടനെസ്സിനുവേണ്ടി വാദിച്ച പോലെയായിരുന്നില്ല വോക്കി നെ പ്രതിരോധിച്ചവര്‍ കലയില്‍ പിടിമുറുക്കിയത്. പ്രതിനായക കഥാപാത്രങ്ങള്‍പോലും പൊളിറ്റിക്കലി കറക്ടാ യിരിക്കണമെന്നും ഹിറ്റ്ലറെപ്പോലുള്ള ഫാസിസത്തിന്‍റെ ഉഗ്രമൂര്‍ത്തികള്‍പോലും സ്ക്രീനില്‍ സഭ്യമായി സംസാരിക്കണമെന്നുമവര്‍ വാദിച്ചു. സിനിമയെന്ന കലയെ നിലംപതിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രം ശക്തിയുണ്ട് ഇത്തരം ആശയപ്രചരണങ്ങള്‍ക്ക്. ഒരു സിനിമയുടെ കഥാപാത്രങ്ങളത്രയും പൊളിറ്റിക്കലി കറക്ടാവുക എന്നാല്‍ പിന്നെയതിനെ സിനിമയെന്ന് വിളിക്കുന്നതില്‍ കാര്യമില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വോക്ക് വിരോധികളുടെ ഈ വാദത്തില്‍ കഴമ്പുണ്ടെന്ന് പറയാതെവയ്യ. വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന നായക കഥാപാത്രങ്ങള്‍ രാഷ്ട്രീയമായി ശരിയായിരിക്കുക. അതിനുമപ്പുറത്തുള്ള പിടിവാശികള്‍ സിനിമയെന്ന കലാ-വ്യവസായത്തെത്തനെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും. ഇക്കാരണത്താല്‍തന്നെ ഇത്തരത്തി ലുള്ള ' വോക്ക് ' വാദങ്ങള്‍ ന്യായമല്ലായെന്ന് പറയേണ്ടിവരും. ' വോക്കി 'നെതിരെയുള്ള മേല്‍പറഞ്ഞ വാദങ്ങള്‍ കലയുടെ മേഖലയില്‍ മാത്രം പ്രസക്തമായ കാര്യമാണ്. യഥാര്‍ത്ഥമായ സാമൂഹിക വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ മനുഷ്യര്‍ പരമായവധി രാഷ്ട്രീയമായി ശരിയായിരിക്കാന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ 'വോക്കാ' കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതാണ് സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ ഇടതുപക്ഷ രാട്രീയം. സെല്ലുലോയിഡിലെ ശാസ്ത്രവിരുദ്ധത പൊളിറ്റിക്കല്‍ കറക്നെസ്സ് എന്ന ആശയത്തെ പാടെ നിരാകരിക്കുന്ന ധാരാളം സിനിമ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ ഇന്നുമുണ്ട്. അത്തരം സിനിമാപ്രവര്‍ത്തകരുടെ സിനിമകള്‍ പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തുമ്പോള്‍ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തെ പ്രതിരോധിക്കുന്നവര്‍ അതു വിളിച്ചു പറയാറുമുണ്ട്. എറെ ആഘോഷിക്കപ്പെട്ട ' ആക്ഷന്‍ ഹീറോ ബിജു' വിലെ നായക കഥാപാത്രത്തിന്‍റെ രാഷ്ട്രീയമായി തെറ്റായ സംഭാഷങ്ങള്‍ ഒക്കെ വിമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടത് ഇതിന് മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. ' ചോല ', കൂടാതെ ഈ അടുത്ത് പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തിയ ' ഒരു ജാതി ജാതകം ' തുടങ്ങിയ സിനിമകള്‍ക്കുമേല്‍ പതിച്ച വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ഒക്കെ സമൂഹത്തിന്‍റെ ഇടതുപക്ഷ നിരീക്ഷണങ്ങളുടെ നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങളില്‍ ചിലതാണ്. എന്നാല്‍ ഇതിന്‍റെ മറവില്‍ ഇതുപോലെതന്നെ വിമര്‍ശിക്കപ്പെടേണ്ട; എന്നാല്‍ ആരാലും വിമര്‍ശിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്ന ഒരുകൂട്ടം സിനിമകളുണ്ട്. "അശാസ്ത്രീയതയുടെ ലോക യൂണിവേഴ്സിറ്റി"യുമായി ശാസ്ത്ര വിരുദ്ധത പഠിപ്പിക്കുന്ന സിനിമകള്‍. 2020ല്‍ പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തിയ ' ട്രാന്‍സ് ', 2023 ല്‍ പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തിയ ' സോമന്‍റെ കൃതാവ് ' തുടങ്ങിയവയൊക്കെ സിനിമയിലൂടെ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെടുന്ന ശാസ്ത്ര വിരുദ്ധതയ്ക്ക് മികച്ച ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. രണ്ടു സിനിമകളും ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രശാഖയെ അടിസ്ഥാന രഹിതമായ ആരോപണങ്ങള്‍ ഉന്നയിച്ച് ആക്ഷേപിച്ച സിനിമകളാണ്. ' ട്രാന്‍സ്' സിനിമയെ ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്ര മേഖലയിലുള്ള വിവിധ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ കടുത്ത ഭാഷയില്‍ വിമര്‍ശിച്ചിരുന്നു. അതുപോലെതന്നെ ' സോമന്‍റെ കൃതാവ് ' ശാസ്ത്ര വിരുദ്ധതയില്‍ ' ജോസഫ് ' എന്ന സിനിമയോട് കടുത്ത മത്സരമാണ് കാഴ്ച വച്ചത് എന്ന് പറയേണ്ടിവരും. ഇടതുരാഷ്ട്രീയ ബോധമുള്ളവര്‍ എതിര്‍ക്കേണ്ട ഒന്നാണ് സിനിമയിലെ ഇത്തരം പ്രവണതകള്‍. ജോസഫ് വരുത്തി വച്ച സാമൂഹിക ദുരന്തത്തെക്കുറിച്ച് ആദ്യ അദ്ധ്യായത്തില്‍ പറഞ്ഞത് ഇതിനോട് ചേര്‍ത്തുവെയ്ക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ ശരികളോട് ചേര്‍ന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് കലകളെ സ്വതന്ത്രമാക്കാം. സാമൂഹിക വ്യവഹാരങ്ങളില്‍ നമുക്ക് വോക്കാ കാം, രാഷ്ട്രീയമായി ശരിയാകാം. അത് എത്രത്തോളം സാധ്യമാണോ അത്രത്തോളം നമുക്ക് അതിനായി ശ്രമിക്കാം. എന്നാല്‍ കലയുടെ മേഖലയില്‍ അത് എത്രത്തോളം സാധ്യമാണെന്നത് പല ഘടകങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. അതിന്‍റെ ഏതാണ്ടെല്ലാ വശങ്ങളും നമ്മള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. നമുക്ക് ഉത്തരവാദത്വമുള്ള കലാകാരന്മാരും, കലാസ്വാദകരുമാകാം. അപ്പോള്‍ കല സര്‍ഗാത്മകതയ്ക്കപ്പുറം മനുഷ്യരെ ഭിന്നിപ്പിക്കാത്ത ഒന്നാകും. (അവസാനിച്ചു) സിനിമ രാഷ്ട്രീയമായി ശരിയാകണമോ? വിനീത് ജോണ്‍, അസ്സീസി മാസിക, സെപ്റ്റംബർ 2025 Note: *Woke- aware of and actively attentive to important societal facts and issues (especially issues of racial and social justice) Ref. Merriam-Webster Dictionary